Monday, July 24, 2017

പുരുഷ പീഡനം

തകർത്ത് പെയ്യുന്ന  മഴയെ നോക്കി  നിശ്ശബ്ദനായി അയാൾ ഇരുന്നപ്പോഴും  അയാളുടെ മനസിൽ ദു:ഖത്തിന്റെ മറ്റൊരു മഴ പെയ്യുകയാണെന്ന് എനിക്ക് തീർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു ബസ് ക്ലീനറുടെ കൂട്ടത്തിൽ അയാളുടെ ഭാര്യ ഇറങ്ങി പോയി എന്ന് ഗൾഫിൽ നിന്നും തിരിച്ച് വന്നപ്പോൾ അയാൾക്ക് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. 3 കുട്ടികളെയും അവൾ കൂട്ടത്തിൽ കൊണ്ട് പോയി. ഗൾഫിൽ വർഷങ്ങളോളം അയാൾ സമ്പാദിച്ചതെല്ലാം നാട്ടിൽ ഭാര്യയുടെ പേരിൽ അയച്ച് കൊടുത്തിരുന്നു.  സ്വത്തുക്കൾ പോയതിൽ അയാൾക്ക് വിഷമമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.  ആരോഗ്യവും ആയുസ്സും ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇനിയും സമ്പാദിക്കാം എന്നാണ് അയാൾ പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ കുഞ്ഞുങ്ങൾ....അയാൾ വിതുമ്പി. കുഞ്ഞുങ്ങളെ അയാൾക്ക് തിരികെ കിട്ടണം,  അതിനെന്താണ് പോം വഴി എന്നറിയാനാണ് അയാൾ വന്നിരിക്കുന്നത്. കോടതി കയറി വർഷങ്ങൾ ദീർഘിപ്പിക്കാൻ അയാൾ ഒരുക്കമില്ല. ഒരു അനുരഞ്ജന ചർച്ചക്ക് വേദി തരപ്പെടുത്തണം. ഇത് വരെ അയാൾ സമ്പാദിച്ച എല്ലാ സ്വത്തും അവൾക്ക് യഥേഷ്ടം  ഉപയോഗിക്കാൻ     അയാൾ     തടസ്സം നിൽക്കില്ല, പക്ഷേ എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ മാത്രം തിരികെ തരാൻ അവളോട് പറയണം. കാലം ചെല്ലുമ്പോൾ ആവേശം തണുക്കുമ്പോൾ അവൻ എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളോട് ക്രൂരമായി പെരുമാറും, അന്നവൾക്ക് അവനെതിരെ ഒരു ചെറു വിരലനക്കാൻ പോലും ധൈര്യം കാണില്ല, എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ കഷ്ടത്തിലാകും....അയാൾ പറഞ്ഞ് കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. പെട്ടെന്ന് അയാൾ ചോദിച്ചു "സ്ത്രീയെ തുറിച്ച് നോക്കുന്നത് പോലും ക്രിമിനൽ കുറ്റമാകുന്ന നിയമങ്ങൾ ഉള്ള ഈ രാജ്യത്ത്  പുരുഷനെ പീഡിപ്പിക്കുന്നതിനെതിരെ നിയമമൊന്നുമില്ലേ?"
എനിക്കൊന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
അവൾ ഇപ്പോൾ താമസിക്കുന്ന മേൽ വിലാസം കണ്ട് പിടിച്ച് വരാനും മദ്ധ്യസ്തന്മാർ  മുഖേനെ അനുരഞ്ജന ചർച്ചക്ക്  വഴിയൊരുക്കാമെന്നും പറഞ്ഞ് അയാളെ തിരിച്ചയക്കുമ്പോഴും   അയാളുടെ ചോദ്യം എന്റെ മനസിൽ അലയടിക്കുകയായിരുന്നു.

Friday, July 21, 2017

നഴ്സുമാരുടെ ശമ്പള വർദ്ധനയും കുറേ ചിന്തകളും

നഴ്സുമാരുടെ ശമ്പളം 20000 രൂപയായി വർദ്ധിപ്പിച്ചു. നല്ല കാര്യം. ആ പാവങ്ങൾ രക്ഷപെടട്ടെ.
പക്ഷേ  ന്യായമായ  ഒരു ചോദ്യം ഉദിച്ച് വരുന്നു.  ഈ അധിക വർദ്ധന  ആർ നൽകും. സ്വകാര്യ ആശുപത്രി  മാനേജ്മെന്റാണ് നൽകേണ്ടതെന്ന് സ്വാഭാവികമായ ഉത്തരം ശരിയാണ്. അങ്ങിനെ അവർ നൽകുമെന്ന് ആരെങ്കിലും ധരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവർ വിഡ്ഡികളുടെ സ്വർഗത്തിലാണെന്ന് തീർച്ച. അവരുടെ ലാഭം ഇങ്ങിനെ അധിക വേതത്തിനായി മാറ്റി വെക്കാനുള്ളതല്ല. പിന്നെവിടെന്ന് ഈ അധിക തുക കണ്ടെത്തും.  ഉത്തരം ലളിതം. ജനങ്ങളുടെ കീശയിൽ നിന്ന് തന്നെ ഈ തുക പിടിച്ച് പറിക്കും. സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയെ അഭയം പ്രാപിക്കുന്നവരുടെ കാര്യം ഇനി കട്ട പൊഹ!.
ജനങ്ങൾക്ക് സർക്കാർ ആശുപത്രിയെ  സമീപിച്ചാൽ മതിയല്ലോ എന്ന്  ന്യായമായ  മറുപടി നമുക്ക് കണ്ടെത്താം.   താലൂക്ക് സർക്കാർ ആശുപത്രിയോ പ്രാഥമിക ആരോഗ്യ കേന്ദ്രങ്ങളോഏത് സർക്കാർ ആതുരാലയമാണ്   അൽപ്പം ഗുരുതരമായ  ഒരു രോഗം  കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ താല്പര്യം കാണിക്കുന്നത്. സാധാരണ പനിയോ ചുമയോ ഒരു ചെറു മുറിവോ സാധാരണ പ്രസവ കേസുകളോ  ആ വിധത്തിലുള്ള കേസുകൾ മാത്രം അവർ കൈകാര്യം ചെയ്തേക്കാം. അൽപ്പം ഗുരുതരാവസ്ഥ ( അത്  ആ ആശുപത്രിയിൽ തന്നെ പരിഹരിക്കാവുന്നതേ ഉള്ളൂ എങ്കിലും അവർ അതിന് മെനക്കെടാറില്ല  ) ആ       ണെങ്കിൽ അവർ ഒരിക്കലും ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കാറില്ല, അത് അവർ ജില്ലാ ആശുപത്രിയിലേക്കോ  മെഡിക്കൽ കോളേജിലേക്കോ റഫർ ചെയ്യും. മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ എത്തപ്പെടുന്നവൻ പിന്നീടൊരിക്കലും ആ മണ്ടത്തരത്തിന് വഴങ്ങിക്കൊടുക്കുകയേ ഇല്ല. അത്രക്ക കഷ്ടപ്പാടും ദുരിതവുമാണ് അവിടെ.   ഈ അവസ്ഥയിൽ സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയെ തന്നെ ജനം സമീപിക്കുന്നു. അവൻ കടം വാങ്ങിയും വിറ്റ് പെറുക്കിയും ആവശ്യമില്ലാത്ത ടെസ്റ്റിനും ചികിൽസക്കും പണം കണ്ടെത്തുന്നു. കൂടുതലും ഇടത്തരക്കാരായ ജനങ്ങളാണ് ഈ കുരിശ് ചുമക്കുന്നത്.  പാവപ്പെട്ടവന് സർക്കാർ സൗജന്യ ഇൻഷുറൻസ് തുടങ്ങിയവയും സൗജന്യ നിരക്കിലെ ചികിൽസയും ലഭിക്കുമ്പോൾ സർക്കാർ ജീവനക്കാർ മെഡിക്കൽ റീ എംബേർസിലൂടെ  പരിഹാരം കണ്ടെത്തുന്നു.  പണക്കാരന് അമേരിക്കയിൽ പോയും ചികിൽസിപ്പിക്കാം.  പക്ഷേ ഇടത്തരക്കാരനാണ് പെടാപ്പാട് പെടുന്നത്.
ബിൽ തുക അധികരിച്ചാൽ പ്രതിഷേധിക്കാനുള്ള വഴിയും കഴിഞ്ഞ നിയമ സഭ കാലത്തെ നിയമ നിർമ്മാണത്തിലൂടെ അടച്ചു. ആശുപത്രി സംരക്ഷണ ബിൽ എന്ന ആ നിയമത്തിലൂടെ ആശുപത്രികൾ ഭിഷഗ്വരന്മാർ  ജീവനക്കാർ എന്നിവർക്ക് നേരെ ഒച്ച വെച്ചാൽ ജാമ്യം ഇല്ലാ വകുപ്പിട്ട് ആ നിയമ പ്രകാരം കേസെടുക്കാം. ആ ബിൽ അവതരിച്ച് നിയമം ആക്കിയപ്പോൾ സർക്കാർ ഭാഗത്ത് നിന്നും ഒരു വാഗ്ദാനം സഭയിൽ വന്നു. ആശുപത്രിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വരുന്ന പൊതുജനങ്ങളുടെ പരാതി പരിഹരിക്കുന്നതിന് പ്രത്യേക നിയമ നിർമ്മാണം നടത്തുമെന്ന്. എവിടെ?!!! അങ്ങിനെയൊരു കാര്യമേ പിന്നെ ആരുടെയും ശ്രദ്ധയിൽ വന്നില്ല.  അപ്പോൾ സർക്കാർ നിയമമാക്കിയ ബില്ലിന്റെ തണലിൽ എന്ത് അനാവശ്യവും കാട്ടിക്കൂട്ടിയാലും ആശുപത്രിക്കോ ജീവനക്കാർക്കോ എതിരായി ഒരു ചെറു വിരലനക്കാൻ കഴിയാതെ നിശ്ശബ്ദനായി പറയുന്ന തുകയും കൊടുത്ത് പോയാൽ മതി, പൊതു ജനമെന്ന കഴുത.... സഹിച്ചല്ലേ ഒക്കൂ...  സഹിക്കുക, മധുര മനോഹര ജനാധിപത്യ വാദികൾ മേയുന്ന ഈ പുണ്യ ഭൂവിൽ മറ്റൊരു വഴിയുമില്ലാതെ വരിയുടച്ച  കഴുതകൾ നിശ്ശബ്ദരായി സഹിക്കുക.

Sunday, June 25, 2017

പെരുന്നാൾ തലേന്ന് രാത്രിയിൽ....

ഈ പെരുന്നാൾ തലേ രാത്രിയിൽ  തോരാതെ പെയ്യുന്ന മഴയെ നോക്കി ഇരുട്ടിൽ       ഇരിക്കുമ്പോൾ  ജനിച്ച സ്ഥലം വിട്ട് വന്നവന്റെ മനസ്സിലെ വികാര വിചാരങ്ങൾ എന്തെല്ലാമാണെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിയുന്നു. പ്രവാസികളായ ഗൾഫ്കാരിൽ പെരുന്നാളിന് നാട്ടിലെത്താൻ കഴിയാത്തവരും ഈ അവസ്തയിൽ തന്നെ ആയിരിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് തീർച്ചയുണ്ട്. ആഘോഷ ദിവസങ്ങളോടനുബന്ധിച്ചുള്ള  ദീപ്ത സ്മരണകൾ എല്ലാവർക്കും  ഒരുപോലെ ആയിരിക്കുമല്ലോ.
ആലപ്പുഴയിൽ വട്ടപ്പള്ളിയിൽ ബാല്യകാലം കഴിച്ച് കൂട്ടിയ എനിക്ക്  പെരുന്നാൾ തലേന്നുള്ള സ്മരണകളെ എങ്ങിനെ ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയും.
സെയ്ദ് പൂക്കോയ തങ്ങളുടെ മഖാമിൽ നിന്നും പെരുന്നാളാണെന്ന് അറിയിച്ച് കൊണ്ടുള്ള വെടി ഒച്ച മുഴങ്ങുന്നതോടെ പെരുന്നാൾ തലേന്ന് ആഘോഷം ആരംഭിക്കുകയായി. കത്തി മൂർച്ചയാക്കി നിന്നിരുന്ന അറവ്കാരൻ ഹംസാഇക്കാ     മാടുകളെ കശാപ്പ് തുടങ്ങുമ്പോൾ ഇറച്ചി വാങ്ങാൻ നിൽക്കുന്നവരുടെ തിരക്കിൽ  പെട്ട് കുഴയുന്നതും പടക്കം വാങ്ങാൻ നെട്ടോട്ടം ഓടുന്നതും  ആണ്ടിലൊരിക്കൽ കിട്ടുന്ന പുത്തനുടുപ്പ് തയ്ച്ച് കിട്ടുന്നതിന് തയ്യൽക്കാരൻ വർഗീസ് ചേട്ടന്റെ കടയിലെ കാത്തിരിപ്പും ഇന്നലെ കഴിഞ്ഞത് പോലെ അനുഭവപ്പെടുന്നു.  ആ തിരക്കുകളെല്ലാം ഒന്ന് കൂടി അനുഭവിക്കുവാനും  മില്ലിൽ മാവ് പൊടിക്കാൻ പോയി താമസിച്ച് വന്നതിന് ഉമ്മായുടെ വഴക്ക് കേൾക്കാനും കൊതിയാകുന്നു. വാപ്പാ പോയി ഉമ്മാ പോയി മൂത്ത സഹോദരിയും പോയി മറ്റുള്ളവർ അവരവരുടെ കുടുംബ വൃത്തത്തിൽ ചുറ്റുമ്പോൾ മനസിൽ എവിടെന്നോ അന്യഥാ ബോധം അരിച്ച് കയറുകയാണ്`. എങ്കിലും ഒന്ന് അവിടം വരെ  പോയി ആ മണ്ണിൽ കാൽ കുത്താൻ കൊതിയേറുമ്പോൾ നിസ്സഹായനായി പെയ്യുന്ന മഴയെ നോക്കി ഇരിക്കാനാണ്  വിധി.
പെരുന്നാളിനോടനുബന്ധിച്ച്  രണ്ട്മൂന്നു ദിവസം മുമ്പേ മൈലാഞ്ചി ഇടലും
വളക്കാരനെ നോക്കി ഇരിപ്പും പതിവായിരുന്നല്ലോ. വള ചെട്ടികൾ വിവിധ വർണങ്ങളിലുള്ള കുപ്പി വളകളുമായി  ആ ദിവസങ്ങളിൽ എത്തി ചേരും.
ഇഷ്ടപ്പെട്ട ചുവന്ന കുപ്പി വളകൾ വാങ്ങിക്കാൻ ആ പട്ടിണിക്കാലത്ത്  കഴിയാതിരുന്ന  ബാല്യസഖിയുടെ മുഖത്തെ നിരാശ കണ്ട ആ 16കാരൻ  തന്റെ ഒഴിഞ്ഞ പോക്കറ്റ് നോക്കി നെടുവീർപ്പിട്ടതും  കുറച്ച് കാലം കൂടി കഴിയട്ടെ നിനക്ക് രണ്ട് കയ്യിലും നിറയെ  ചുവന്ന കുപ്പിവള ഞാൻ വാങ്ങി തരാമെന്ന് കണ്ണിൽ കണ്ണിൽ നോക്കി വ്യാമോഹിപ്പിച്ചതും ഒരു പെരുന്നാൾ രാവിനായിരുന്നുവോ?! ഒരിക്കലും സാധിച്ച് നൽകാത്ത വാഗ്ദാനമായി  ആ കുപ്പി വള ഇന്ന് മനസിന്റെ ഏതോ മൂലയിൽ കിലുകിലാരവം മുഴക്കുമ്പോൾ അറിയപ്പെടാത്ത ഏതോ ദേശത്ത്  അത് അണീയേണ്ടവൾ  അമ്മയായി അമ്മൂമ്മയായി കഴിയുന്നുണ്ടാവണമെന്ന ചിന്ത തന്നെ എന്തിനെന്നറിയാത്ത വിധം മനസിനെ   വിവശമാക്കുന്നല്ലോ.
ദൂരെ ദൂരെ പടക്കങ്ങളും കംബിത്തിരിയും മത്താപ്പും കത്തിയമരുമ്പോൾ നിരത്തിലൂടെ ജനം പെരുന്നാൾ തലേന്ന് തിങ്ങി നിറഞ്ഞ് ഒഴുകുമ്പോൾ ആ വളകിലുക്കത്തിന്റെ മധുര സ്മരണയിൽ പെരുന്നാൾ തലേന്നായ ഈ രാത്രിയിൽ   ഈ ഇരുട്ടത്ത് ഞാൻ കഴിഞ്ഞോട്ടെ ....

Friday, June 16, 2017

അച്ചൻ കുഞ്ഞിന്റെ മകൻ

  മഴ ഒഴിഞ്ഞ് നിന്ന   ഇടവപ്പാതി സായാഹ്നത്തിൽ  തിരക്ക് നിറഞ്ഞ തെരുവിലൂടെ ഞാൻ  നടന്ന് പോകുകയായിരുന്നു. എന്നെ കടന്ന് പോയ ഒരു  മുന്തിയ ഇനം കാർ  പെട്ടെന്ന് അരിക് ഒതുക്കി  നിർത്തി അതിനുള്ളിൽ നിന്നും  ഒരു ആജാനുബാഹുവായ മനുഷ്യൻ ഇറങ്ങി എന്റെ നേരെ വന്നു. സിൽക്ക് ജൂബായുടെ തുറന്ന് കിടന്ന് കിടന്നിരുന്ന  കഴുത്ത് ഭാഗത്ത് ഒരു തടിയൻ സ്വർണ മാല  അണിഞ്ഞിരുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. ഘനത്തിലുള്ള കറുത്ത മീശ  ആ മുഖത്തിന് ഗംഭീര ഭാവം നൽകി. കറുത്ത മുഖത്ത് വെളുത്ത പല്ലുകൾ കാണിച്ചുള്ള തുറന്ന ചിരിയുമായി അയാൾ എന്റെ നേരെ കൈ കൂപ്പി,
"സാറിന് എന്നെ മനസിലായോ?' അയാളുടെ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകാനാവാതെ ഞാൻ എന്റെ സ്മരണ മണ്ഡലത്തിലൂടെ ഊളിയിട്ടെങ്കിലും  ഒരു പിടിയും കിട്ടിയില്ല. ഏതെങ്കിലും കേസിലെ കക്ഷിയോ പണ്ട് ഏതെങ്കിലും  പെറ്റി കേസിൽ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ട പ്രതിയോ ആയിരിക്കുമെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും ഒന്നിനും ഒരു തീർച്ച ഉണ്ടാകാതെ മൗനം അവലംബിച്ച് സൈക്കിളിൽ നിന്ന് വീണവന്റെ ചിരിയുമായി നിന്നപ്പോൾ അയാൾ പറഞ്ഞു " സാർ ഒരിക്കലും  എന്നെ ഓർമ്മിക്കാൻ സാദ്ധ്യതയില്ല, ഞാൻ പണ്ടത്തെ  ആ, അച്ചൻ കുഞ്ഞിന്റെ മകനാണ്, സാറിന്റെ ഇലയിൽ നിന്നും ബാക്കി ആഹാരം വാങ്ങി കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നവൻ...."
പന്തം കണ്ട പെരുച്ചാഴിയെ പോലെ ഞാൻ അയാളെ  അന്തം വിട്ട് നോക്കി നിന്നപ്പോൾ അയാൾ പറഞ്ഞു " സാറിന്റെ  നടപ്പ് ശൈലി കണ്ടാണ് ഞാൻ സാറിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്, കുറച്ച് മുടി പോയിരിക്കുന്നു, അല്ലാതെ ആൾക്ക് മാറ്റമൊന്നുമില്ല"
ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട്  ഓർമ്മകൾ വളരെ വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പുള്ള   കൊട്ടാരക്കര സബ് കോടതിയുടെ പുറക് വശത്തെ റൂമിന്റെ  പട്ഞ്ഞാറ് ജനൽ ഭാഗത്തേക്ക് എന്നെ കൊണ്ട് പോയി. ഉച്ചക്ക് ഞങ്ങൾ ആഹാരം അവിടെ ഇരുന്നാണ് കഴിക്കാറുണ്ടായിരുന്നത്. ഊണ് കഴിയുമ്പോൾ ഇലയും ഉച്ഛിഷ്ടങ്ങളും ജനലിൽ കൂടി പൂറത്തേക്കെറിയും. അവിടെ നായ്ക്കളും തെരുവ് പിള്ളാരും കാത്ത് നിന്ന് ആ ഇല പിടിച്ചെടുക്കും. അതിലുള്ള ഉച്ഛിഷ്ടം കഴിക്കും. ഒരു ദിവസം ഞാൻ ആഹാരം കഴിച്ച് ഇല പുറത്തേക്കെറിഞ്ഞപ്പോൾ  കിട്ടിയത് ഞങ്ങൾ അച്ചൻ കുഞ്ഞിന്റെ മകൻ എന്ന് വിളിക്കുന്ന പയ്യനായിരുന്നു.  അന്ന് അതിൽ ഒരു വറ്റു പോലുമില്ലായിരുന്നു.  ആഹാരം വെറുതെ കളയുന്നതിൽ വിമുഖനായിരുന്ന ഞാൻ ചോറ് അൽപ്പമായാണ് കൊണ്ട് വന്നിരുന്നത്. അവൻ ആ ഇല തുറന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്ത് കണ്ട നിരാശ എന്നെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു. പിറ്റേ ദിവസം ഞാൻ അവനെ കരുതി ധാരാളം ചോറുമായി വന്നു, ഞാൻ കഴിച്ചതിന് ശേഷം അവന് വിളീച്ച് കൊടുത്തു. അന്ന് അവന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷം ഒന്ന് കാണേണ്ടത് തന്നെയായിരുന്നു. പിന്നീട് അത് പതിവായി. ഇത് വർഷങ്ങളോളം നില നിന്നു. ഒരു ദിവസം അവനെ പെട്ടെന്ന് കാണാതായി , പിന്നീടറിഞ്ഞ് അവൻ കൊല്ലത്ത് വലിയ കടയിൽ ചുമട് എടുക്കുന്ന പണിയിലാണെന്ന്.  എല്ലാം മറന്ന കൂട്ടത്തിൽ അവനെയും മറന്നു. അവന്റെ പേരെന്തെന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല.  അച്ചൻ കുഞ്ഞ് ഞങ്ങളുടെ ജീവനക്കാരനായിരുന്നു.  ഒരു പാവത്താൻ .  ഈ പയ്യനും അച്ചൻ കുഞ്ഞിനെ പോലെ കറുത്ത നിറവും ഉണ്ണി കുട വയറും വലിയ  മൂക്കും ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ ആരോ തമാശ പറഞ്ഞു  " ഇവൻ അച്ചൻ കുഞ്ഞിനെ പോലിരിക്കുന്നുവെന്നു "  അച്ചൻ കുഞ്ഞിന് ഇത് കേൾക്കുമ്പോൾ കലി വരും. അത് കാരണം എല്ലാവരും അവനെ അച്ചൻ കുഞ്ഞിന്റെ മോനേ! എന്ന് തന്നെ കളിയാക്കി വിളിച്ച് വന്നിരുന്നു. അവനും ആ പേര് അംഗീകരിച്ചത് പോലെ തോന്നി. അങ്ങിനെ വിളിച്ചാൽ അവൻ ഓടി വരുമായിരുന്നു. തെരുവിന്റെ ആ സന്തതിക്ക് ഒരു പക്ഷേ പേരില്ലാതിരുന്നിരിക്കാം.
ഇപ്പോൾ ഇതാ അവൻ എന്റെ മുമ്പിൽ മുന്തിയ കാറിൽ  പ്രൗഡ ഗംഭീര വേഷത്തിൽ നിന്ന് ചിരിക്കുന്നു. എന്റെ അന്തം വിടൽ കണ്ടത് കൊണ്ടാവാം അവൻ പറഞ്ഞു" സാറേ! ഞാനൊന്നും മറന്നിട്ടില്ല ഇത് വരെയും, അതിൽ എനിക്ക് ഒരു നാണക്കേടുമില്ല, അത് കൊണ്ടല്ലേ സാറിന്റെ മുമ്പിൽ എന്റെ പഴയ പേര് ഞാൻ പറഞ്ഞ് തന്നത്. വലുതായപ്പോൾ  ഇവിടെ നിന്നാൽ രക്ഷപെടില്ലാ എന്ന് കണ്ട്ഞാൻ  ബോംബെയ്ക്ക് കള്ള വണ്ടി കയറി .അവിടെ കഠിനാദ്ധ്വാനം ചെയ്തു, ദൈവം ശരിക്കും കനിഞ്ഞ് തന്നു. വർഷങ്ങളിലൂടെ ഞാൻ ചെയ്ത അദ്ധ്വാനം എന്നെ സമ്പന്നനാക്കി, പണം വന്നപ്പോൾ എല്ലാം ഉണ്ടായി, കുടുംബം വരെ. ഇപ്പോൾ ഞാൻ  തൃപ്തനാണ്."
"ഇപ്പോൾ  ഇവിടെ?  ഞാൻ തിരക്കി.
അവൻ പൊട്ടി ചിരിച്ചു "സാറേ അതൊരു തമാശയാണ് ഞാൻ പണ്ട് ആഹാരം കഴിച്ചിരുന്ന  ആ ജനലിന്റെ ഭാഗവും മറ്റും  ഒന്ന് കാണണമെന്ന് തോന്നി...പിന്നെ...എന്റെ വീട്ടുകാരിയോടും കുട്ടികളോടും ഈ കഥകളൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർ അതൊന്നും വിശ്വസിച്ചില്ല, എങ്കിൽ അവരെ ആ സ്ഥലം കൊണ്ട് കാണിക്കാമെന്ന് കരുതി, തിരുവനന്തപുരം പോകുന്ന വഴി ഇതിലേ ഒന്ന് വന്നതാണ് പക്ഷേ അവിടം ആ കെട്ടിടമെല്ലാം പൊളീച്ച് മാറ്റിയിരിക്കുന്നു സബ് കോടതി അവിടില്ല, നിരാശയായി പോയി,  ഭാഗ്യത്തിന് സാറിനെ കാണാൻ സാധിച്ചു.. വാ സാറേ! എന്റെ കുടുംബത്തിനെ കാണേണ്ടേ..." അവൻ കാറിന് സമീപത്തേക്ക് നടന്ന് കാറിനകത്തേക്ക് തലയിട്ട് എന്തോ പറഞ്ഞു.  കാറിനുള്ളിൽ നിന്നും വെളുത്ത ഒരു സ്ത്രീയും കറുത്ത രണ്ട്  ആൺകുട്ടികളും ഇറങ്ങി നിന്നു.  ആ സ്ത്രീ എന്റെ നേരെ കൈ കൂപ്പി. ഞാൻ ആ കുട്ടികളെ നോക്കി, ദൈവമേ! ഒന്നല്ല രണ്ട് അച്ചൻ കുഞ്ഞ് മക്കൾ.  എന്റെ നോട്ടം കണ്ടത് കൊണ്ടാകാം അവൻ പറഞ്ഞു സാറേ! അച്ചൻ കുഞ്ഞിന്റെ മക്കൾ അല്ലേ? "
 ഞാൻ വല്ലാതായി. പക്ഷേ അവന് ഒരു കൂസലുമില്ല.  ഒരു പക്ഷേ അവന്റെ ഈ സത്യ സന്ധ്യതയും തുറന്ന് പറച്ചിലുമാകാം അവന്റെ ജീവിത വിജയത്തിനും ദൈവ കാരുണ്യത്തിനും ഇടയാക്കിയത്.
കാറിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ  അവൻ കൈ കൂപ്പി  എന്നോട് ചോദിച്ചു " ഇനി എന്നെങ്കിലും നാം തമ്മിൽ കാണുമോ?"  അവന്റെ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്.  ഞാനും വല്ലാതായി .
വണ്ടി അകന്ന് പോയപ്പോൾ  അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയി "നിനക്കും കുടുംബത്തിനും  നല്ലത് വരട്ടെ"

Thursday, June 1, 2017

ആധുനിക ഡയോജനിസ്മാർ

നിരത്തിൽ കൂടി വാഹനത്തിൽ അടിയന്തിര സാഹചര്യത്തിൽ  വേഗതയിൽ പകൽ   യാത്ര      ചെയ്യേണ്ടി വരുമ്പോൾ ലൈറ്റ് പ്രകാശിപ്പിച്ച്  സഞ്ചരിക്കുന്നത് ആ യാത്രയുടെ ഗുരുതരാവസ്ത എതിരെ വരുന്നവരെ  ജാഗരൂകരാക്കാനും വാഹനങ്ങൾ ഒഴിച്ച് മാറ്റി തരുന്നതിനുമാണ്  എന്നത് അലിഖിത മര്യാദയിൽ പെട്ടതാണ്.
ഇപ്പോൾ ന്യൂ ജനറേഷൻ ഇരുചക്ര വാഹനങ്ങൾ  സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത്   എഞ്ചിൻ പ്രവർത്തന നിരതമാകുന്നതോടൊപ്പം തന്നെ  അതിന്റെ ലൈറ്റും   പ്രകാശിച്ച് നിൽക്കുന്ന  നിർമ്മിതിയിലാണ് പുറത്ത് വരുന്നത്. അനുകരണ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ച മലയാളികൾ  അങ്ങിനെ സംവിധാനമില്ലാത്ത  ഇരുചക്ര വാഹങ്ങളും ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ ലൈറ്റും കത്തിച്ച് പകൽ യാത്ര ചെയ്യുന്ന കാഴ്ച ഇപ്പോൾ സുലഭമായിരിക്കുന്നു.  പിന്നെ  ഞങ്ങളെന്തിന് ഒഴിവാക്കണമെന്ന കാഴ്ചപ്പാടിൽ ചില വാല്  കുരുത്ത പയ്യന്മാർ ഇതര വാഹനങ്ങളും ലൈറ്റിട്ട്  പകൽ ഓടിക്കുന്നു.  ചുരുക്കത്തിൽ  നിരത്തിൽ നിറയെ  പകൽ വെളിച്ചത്തിൽ വിളക്കും കത്തിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്ന  ഗ്രീക്ക് തത്വ ചിന്തകൻ ഡയോജനീസ് മോഡൽ  വാഹനങ്ങളാണിപ്പോൾ കണ്ട് വരുന്നത്.
അപ്പോൾ സ്വാഭാവികമായ ഒരു ചിന്ത ഉയർന്ന് വരുന്നു ,   അടിയന്തിര അവസ്തയിൽ ഇനി വാഹനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ എതിരെ വരുന്ന വാഹങ്ങൾക്കും മറ്റ് യാത്രക്കാർക്കും മുന്നറിയിപ്പ് കൊടുക്കുന്നതിന് എന്തുണ്ട് മാർഗം?!
എല്ലാവരും ലൈറ്റിട്ട്  വാഹനം ഓടിക്കുന്നിടത്ത് പകൽ  അത്യാവശ്യ യാത്ര കാണിക്കാൻ ലൈറ്റ്  അണച്ച് യാത്ര ചെയ്യാം അല്ലേ?

Thursday, May 11, 2017

താരാട്ട് പാട്ടുകളും സിനിമയും

പാട്ടു പാടി ഉറക്കാം ഞാൻ താ മരപ്പൂം പൈതലേ
കേട്ടു കേട്ടു നീ ഉറങ്ങെൻ കരളിന്റെ കാതലേ!
 എത്രയോ വർഷങ്ങളായി ഈ ഗാനം നമ്മുടെ  മനസിൽ തളിരിട്ട് നിൽക്കുന്നു. ഉദയായുടെ സീത എന്ന ചിത്രത്തിൽ പി. സുശീല പാടിയ  ഈ താരാട്ട് പാട്ട് അന്നത്തെ അമ്മമാർ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഉറക്കാൻ എപ്പോഴും പാടിക്കൊണ്ടിരുന്നതിനാൽ ആ പാട്ട് തലമുറകളിലൂടെ  പകർന്ന് കിട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.  അതേ പോലെ സ്നേഹസീമ എന്ന ചിത്രത്തിൽ " കണ്ണും പൂട്ടി ഉറങ്ങുക നീയെൻ കണ്ണേ  പുന്നാര പൊന്നു മകളേ!" എന്ന ഗാനവും.
.
താരാട്ടു പാട്ടുകൾ മലയാള സിനിമയിലെ അവിഭാജ്യ ഘടകമായതിനാൽ  മലയാളി അമ്മമാർ കുഞ്ഞുങ്ങളെ തൊട്ടിലാട്ടുമ്പോൾ  സിനിമയിലെ ഈവക ഗാനങ്ങൾ ആലപിച്ച് നിർവൃതി കൊള്ളുന്നത് പതിവ് കാഴ്ചയായിരുന്നു.  വീട്ടിലെ മറ്റംഗങ്ങളും അത് കേൾക്കാനും സ്വയം മൂളാനും തല്പരരായിരുന്നു.
സുബൈദാ എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ  പുറത്ത് വന്ന  "ഹസ്ബീ റബ്ബീ  ജല്ലള്ളാ,  മാഫീ ഖൽബീ ഖൈറുള്ളാ നൂറു മുഹമ്മദ് സല്ലള്ളാ ഹഖ് ലാ ഇലാഹാ ഇല്ലള്ളാ..." എന്ന താരാട്ട്  മുസ്ലിമേതര  അമ്മമാരും മൂളുന്നത് കേൾക്കാനിടയായിട്ടുണ്ട്.  താരാട്ടു പാടുകൾക്ക് അന്ന് ജാതി ഇല്ലായിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത് വന്ന തുലാഭാരത്തിലെ  "ഓമനത്തിങ്കളിൽ ഓണം പിറക്കുമ്പോൾ താമരക്കുമ്പിളിൽ കണ്ണ് നീര്"  എന്ന താരാട്ട് പാട്ട് പാടുമ്പോൾ കണ്ണ് നിറയുന്ന അമ്മമാർ ധാരളമുണ്ടായിരുന്നല്ലോ. അതേ പോലെ തമിഴ് ചിത്രമായ പാശമലരിലെ " മണന്ത് മലരാകെ പാതി മലർ ചൂടി ഉറങ്ങെൻ മണി തിങ്കളേ"  എന്ന ഗാനവും കണ്ണ് നിറക്കുന്നതാണ്
പിന്നീട് എന്ത് കൊണ്ടോ താരാട്ട് പാട്ടുകൾ സിനിമയിൽ നിന്നും അപ്രത്യക്ഷമാകാൻ തുടങ്ങി  . ശാന്തം സിനിമയിലെ " ആറ്റു നോറ്റുണ്ടായ ഉണ്ണീ " എന്ന  ഗാനവും സ്വാന്തനത്തിലെ  "ഉണ്ണീ വാവാവോ" എന്ന ഗാനവും  ഈ അപ്രത്യക്ഷപ്പെടലിന് അപവാദമായി പിന്നീടുണ്ടായ നല്ല താരാട്ട് പാട്ടുകളാണെങ്കിലും  താരാട്ടു പാട്ടുകളുടെ ആ പഴയ പ്രവാഹം നിലച്ച് പോയിരിക്കുന്നു .ന്യൂ ജനറേഷൻ  അമ്മമാർക്ക് താരാട്ട് പാട്ട് ഇഷ്ടമില്ലായിരിക്കാം  . അഥവാ അതിന് സമയം ലഭിക്കാത്തത് കൊണ്ടായിരിക്കാം  എന്തായാലും സിനിമാക്കാരും കാലത്തിനൊത്ത് കോലം കെട്ടി താരാട്ട് പാട്ടുകളെ   അവഗണിക്കുന്നു.
എങ്കിലും താരാട്ട് പാട്ടുകളാൽ  സമൃദ്ധമായ ആ കുട്ടിക്കാലത്തെ മധുരസ്മരണകൾ മറക്കാനാവില്ലല്ലോ. 

Saturday, May 6, 2017

ദേവലാനി ഒരു ആസ്വാദനം

 " ദേവലാനി" 680 പേജുള്ള  ഈ   നോവൽ വായന  ഇന്ന് പൂർത്തിയാക്കി.
ഇതിഹാസ സമാനമായ ഈ നോവലിന്റെ രചയിതാവ് ശ്രീ. പി.എം. മോഹനൻ.
ഹാരപ്പാ മോഹൻ ജദാരോ  സംസ്കൃതിയും  സയൻസും  മിശ്രമായി ഉൾക്കൊള്ളിച്ച ഈ പുസ്തകം   കർണകിയുടെ നമുക്കപരിചിതമായ കഥാഭാഗത്തിലവസാനിപ്പിക്കുന്നു.  ഇതിനിടയിൽ നാലായിരം വർഷങ്ങൾക്കപ്പുറത്തെ  ഉർ,  വറൂസുക് (മോഹൻ ജോദാരോ) ഉദവൃജ(ഹാരപ്പാ‌) ലങ്ക, സരസ്വതീ തീരത്തുള്ള ഭാരതരാജ്യം യമുനാ തടത്തിലെ ദേവലോകം  സരയൂ തീരത്തെ സാകേതം  എന്നിവിടങ്ങളിലൂടെ വായനക്കാരൻ കടന്ന് പോകുന്നു. ആ കാലത്തെ നാവിക വ്യാപാര മേഖല അതിന്റെ പ്രവർത്തന മണ്ഡലം എന്നിവയിലെല്ലാം നാം അതിശയം കൂറി നിൽക്കേണ്ടി വരുകയും ചെയ്യുന്നു. ശ്രീരാമൻ  സന്യാസി ശ്രേഷ്ഠന്മാരാൽ  നയിക്കപ്പെടുന്ന യോദ്ധാവാണ് കഥയിൽ. വിശ്വാമിത്രനും വസിഷ്ടരും രാജഭരണത്തിന്റെ ചാലക ശക്തികളാകുമ്പോൾ രാമൻ അവരുടെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ അനുസരിക്കുന്ന രാജകുമാരൻ മാത്രം. രാവണനെ രാവണ പണ്ഡിതർ എന്നാണ് കഥയിൽ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്. സാത്വികനായ, ഗായകനായ   ആ പണ്ഡിതരുടെ സ്വന്തം പുത്രിയാണ് സീത. രാജ്യ നാശം പുത്രിയാൽ സംഭവിക്കാം എന്ന പ്രവചനത്തെ തുടർന്ന് ജനകമഹാരാജാവിന്റെ പക്കലെത്തിക്കുകയാണ് പുത്രിയെ. കൊട്ടാരത്തിലെ കുത്തിതിരുപ്പ് കാരണം വനത്തിൽ കഴിയേണ്ടി വന്ന  സ്വന്തം പുത്രിയെ തന്റെ ഗൃഹത്തിലേക്ക്  കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വരുകയാണ് പിതാവായ രാവണ പണ്ഡിതർ. രാമനുമായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ രാവണൻ കൊല്ലപ്പെടുന്നില്ല, ദേവലോകം രാവണനെ രക്ഷപെടുത്ത്കയാണ് കഥയിൽ. ഇന്ദ്രൻ ബാഹ്യാകാശ ജീവിയാണ്`, സ്പെയ്സ് വാഹനത്തിലെത്തുന്ന ആൾ.
കുബേരനാണ് (രാവണന്റെ സഹോദരൻ) പ്രധാന കഥാപാത്രം. ഇരുമ്പിന്റെ കണ്ട് പിടുത്തവും കഥയിലുണ്ട്.
സവർണർ അവർണരെ എങ്ങിനെ തന്ത്രപൂർവം പരാജയപ്പെടുത്തുന്നു എന്നുള്ളിടത്താണ്` കഥയുടെ മർമ്മം. കറുത്തവരെ വെളുത്തവർ പരാജയപ്പെടുത്തി വൈദിക ഭരണം എങ്ങിനെ  നിലവിൽ വരുന്നു എന്ന് സമർത്ഥമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു നോവലിൽ. വസിഷ്ഠരും വിശ്വാമിത്രരുമാണ് അതിന്റെ സൂത്രധാരകർ.  അവർക്ക് പൗരോഹിത്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട് കാണണം ..
ദേവലാനി എല്ലാവരാലും ആദരിക്കപ്പെടുന്ന  വിദഗ്ദയായ നർത്തകി, ദേവലോകത്ത് രംഭ എന്ന പേര് സ്വീകരിച്ചവൾ.
 വായിച്ച് തീരുമ്പോൾ 580 രൂപാ പുസ്തകത്തിന്റെ വില അധികമായി അനുഭവപ്പെടില്ലെന്ന് ഉറപ്പ്. പ്രസാധകർ: സാഹിത്യപ്രവ്ർത്തക സഹകരണ സംഘം. നാഷണൽ ബുക്ക് സ്റ്റാൾ.

Wednesday, May 3, 2017

എച്ചിൽ പെട്ടിയും നമ്മളും

പപ്പടം വരെ  ഫ്രിഡ്ജിനകത്ത്  വെച്ചതിന് ശേഷം പുറത്തെട്ത്ത്  നമുക്ക് തരാൻ നമ്മുടെ ശ്രീമതിമാർ ഒരുമ്പെട്ടേക്കാം. അത്രത്തോളം ഫ്രിഡ്ജിനെ അവർ ബഹുമാനിക്കുന്നു. കാരണം  റ്റിവിയിലെ  തി രുവോന്തിരം മോഡൽ കൊച്ചമ്മമാരെ അവർ മാതൃകയാക്കുമ്പോൾ  ആ കൊച്ചമ്മമാർ ചെയ്യുന്ന  എല്ലാ പ്രവർത്തികളെയും അനുകരിക്കാൻ  അവർ വെമ്പൽ കൊള്ളുകയാണ്. റ്റി.വി.സീരിയലിലും  പരസ്യങ്ങളിലും കാണുന്ന,  അടുക്കളയിൽ പോലും പട്ട്സാരിയുടുത്ത് ആവശ്യത്തിനും അതിലധികവും ആഭരണങ്ങളുമണിഞ്ഞ്  എപ്പോഴും സോപ്പിന്റെയും സുഗന്ധ വസ്തുക്കളുടെയും  മുടി വളർത്തുന്ന എണ്ണയുടെയും മഹിമ വിളിച്ച് കൂവി, പല്ല് തേക്കുന്ന പേസ്റ്റ് മുതൽ കക്കൂസ് കഴുകുന്ന വാഷിംഗ്  ലോഷൻ വരെയുള്ള  വസ്തുക്കളെ പറ്റി വാചാലരാകുന്ന ഹൈ സൊസൈറ്റി വനിതാ രത്നങ്ങളെയാണല്ലോ വിഡ്ഡിപ്പെട്ടി തുറക്കുമ്പോൾ  സാധാരണക്കാരായ അവർ കണ്ട് കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഏതെങ്കിലും പരസ്യങ്ങളിലോ സീരിയലുകളിലോ സാധാരണക്കാർ മാതൃകയായി പ്രദർശിക്കപ്പെടുന്നില്ലാ  എന്നും  അനുകരണഭ്രാന്ത് പിടിച്ച സാധാരണക്കാരെ വലയിൽ പെടുത്താനാണ് ഈ ഹൈ സൊസൈറ്റി ലേഡീസിനെ രംഗത്തിറക്കുന്നതെന്നും  ആരും മനസിലാക്കുന്നില്ലല്ലോ.
റ്റിവിയിൽ കാണിക്കുന്ന ഗൃഹാ ന്തരീക്ഷത്തിൽ  ഫ്രിഡ്ജ് ഒരു അവശ്യ ഘടകമായതിനാൽ  നമ്മുടെ ശ്രീമതികളും  അത് അനുകരിക്കുകയും രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസം പുറത്തിരുന്നാലും  ചീത്തയാകാത്ത പച്ചമുളക് പോലും അതിലടച്ച് വെച്ച് മുളകിന്റെ സ്വാഭാവികമായ രുചി നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. അത് പോലെ  മറ്റ് പച്ചക്കറികളുടെയും.  മൂന്ന് ദിവസത്തെക്കുള്ള ചോറ് ഒരുമിച്ച് വെച്ച് ഫ്രിഡ്ജിനുള്ളിൽ  കയറ്റി വെച്ച്  ഓരോ ദിവസം പുറത്തെടുത്ത് വീണ്ടും വീണ്ടും ചൂടാക്കി  ഉപയോഗിക്കുക  എന്നിങ്ങനെ പല കലാപരിപാടികളും ഫ്രിഡ്ജ് വഴി നടത്താം. ഏത് ആഹാര സാധനവും ഫ്രിഡ്ജിൽ കയറ്റി ഇറക്കിയാലേ  നമ്മുടെ ശ്രീമതിമാർക്ക് സമാധാനമാകൂ.
ഈ  സാധനത്തിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് തള്ളുന്ന വാതകം അന്തരീക്ഷത്തെ എത്രമാത്രം മലിനമാക്കുന്നെന്നും ഒരിക്കൽ  ചൂടാക്കിയ ആഹാര സാധനം വീണ്ടും വീണ്ടും ചൂടാക്കി ഉപയോഗിക്കുന്നത് നമ്മുടെ ആരോഗ്യത്തെ  എത്രമാത്രം ബാധിക്കുന്നുവെന്നും നാം മനസിലാക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ.

ഈ എച്ചിൽപ്പെട്ടി  അവശ്യ വസ്തുവല്ലാ എന്നും ആഡംബര വസ്തു മാത്രമാണെന്നും  തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിൽ  അതിന്റെ ദുരുപയോഗം വളരെയധികം     കുറക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ഉറപ്പ്.

Saturday, April 29, 2017

ഇറച്ചി സ്ത്രീ ലിംഗമാണോ?

എട്ട് ജെ യിലെ  ഹിന്ദി ക്ലാസ് കുമാരൻ സാറാണ്  എടുക്കുന്നത്.  ഹിന്ദി കലക്കി കുടിച്ച അദ്ധ്യാപകനാണ്  കുമാരൻ സാർ.. അന്ന് സാറ് ഹിന്ദിയിലെ പുല്ലിംഗവും സ്ത്രീ ലിംഗവും  പഠിപ്പിക്കുകയാണ്. സ്ത്രീ ലിംഗം കണ്ട് പിടിക്കാൻ  അദ്ദേഹം എളുപ്പ വഴി പഠിപ്പിച്ച് തന്നു.  "ഇ" കാരത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന എല്ലാ വാക്കുകളും  സ്ത്രീ ലിംഗമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്  " നദി " അപ്രകാരമുള്ള  വാക്കുകൾ പറയാൻ സാർ  ആവശ്യപ്പെടുകയും ഓരോരുത്തർ  പറഞ്ഞ് തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.  "ഭൂമി" "നാരി"  "പഡോസി" അങ്ങിനെ  ഇ  കാരത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന വാക്കുകൾ  തുരു തുരാ വന്ന് തുടങ്ങിയപ്പോൾ  ഞാൻ പറഞ്ഞു "ഇറച്ചി"
സാർ തല ഉയർത്തി  ചോദിച്ചു " അരെടാ അത്?" കൂട്ടുകാർ എന്നെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. "ഇവിടെ വാടാ " എന്ന് സാർ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ ഞാൻ പതുക്കെ സാറിന്റെ സമീപം ചെന്നു.  "ഇറച്ചി ഏത് ഭാഷയിലെ വാക്കാണെടാ ?"
സാറിന്റെ ചോദ്യം.
"മലയാളം" എന്റെ മറുപടി.  "അപ്പോൾ നിനക്ക് അറിയാൻ വയ്യാതെയല്ലാ, എന്നെ കളിയാക്കാൻ വേണ്ടി  വേല ഇറക്കിയതാണല്ലേ?  ഇറച്ചിക്ക് പോയവന്റെ ഗതി എന്താണെന്നറിയാമോടാ " സാർ എന്റെ പൊതു വിജ്ഞാനം  അളന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഉത്തരം നൽകി. "ഇറച്ചിക്ക് പോയവൻ വിറച്ച് ചത്തു" " നീ ഇറച്ചിക്ക് സൈക്കിളിൽ പോയാ മതി " എന്നും പറഞ്ഞും കൊണ്ട് സാർ എന്റെ തുടയിൽ നഖം അമർത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ വേദന സഹിക്കാൻ കഴിയാതെ  സൈക്കിൾ ചവിട്ടുന്നത് പോലെ  കാലുകൾ മാറി മാറി പൊക്കി പിടിച്ചു.
 ഇതെല്ലാമാണെങ്കിലും  സാറിന് എന്നെ വലിയ കാര്യമായിരുന്നു. എന്നെ സാഹിത്യത്തിലേക്ക് വഴി കാട്ടിയത് സാർ ആയിരുന്നു.
 അന്ന് സാറും  ആലപ്പുഴ മുഹമ്മദൻ സ്കൂളും സഹപാഠികളും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിറഞ്ഞ് നിന്നപ്പോൾ അതല്ലാതെ വേറെ ഒരു ലോകം എനിക്ക് വരാനില്ലാ എന്ന് ഞാൻ കരുതി.
 കാലം കടന്ന് പോയപ്പോൾ പല വേഷങ്ങൾ ആടി തമർത്ത എന്റെ  ഉള്ളിൽ അതിലും വലിയ പല ലോകങ്ങളും  കടന്ന് വന്ന് പഴയ കാലത്തെ  അപ്രധാനമാക്കിയത് സ്വാഭാവികമായ  മാറ്റം തന്നെ.  അന്നേതോ ഒരു ദിവസം കുമാരൻ സാർ എവിടെയോ വെച്ച് ഊർദ്ധൻ വലിച്ചിരിക്കാം. ആ സമയം  ഞാൻ  അതൊന്നുമറിയാതെ  കൂട്ടുകാരുമായി കളി തമാശകളിൽ ഏർപ്പെടുകയോ  കോടതി മുറികളിലെ കേസുകെട്ടുകളിൽ ലയിച്ചിരിക്കുകയോ ചെയ്തിരിക്കാം.
    ഈ മേട മാസ സന്ധ്യയിൽ മാനത്തെ കരിമേഘത്തെ നോക്കി കിടന്ന  എന്റെ മനസിലേക്ക്  ഇറച്ചി വാങ്ങാൻ സാർ എന്നെ സൈക്കിൾ ചവിട്ടിച്ച സ്കൂൾ കാല അനുഭവം  എന്തിനാണാവോ കടന്ന് വന്ന് ആ നല്ല നാളുകളെ ഓർമ്മിപ്പിച്ച് ചിരിപ്പിക്കാൻ  ഇടയാക്കിയത്.

Tuesday, April 18, 2017

പെണ്ണും ലക്ഷമണ രേഖയും

പത്താം ക്ലാസ്കാരി  പ്രസവിച്ചു ,
വയറ് വേദനയായി ആശുപത്രിയിലെത്തിയ 15 വയസ്കാരി പെൺകുട്ടി പൂർണഗർഭിണിയാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ആശുപത്രിക്കാർ മറ്റേതെങ്കിലും ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ട് പോകാൻ നിർദ്ദേശിച്ചെന്നും പക്ഷേ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ച് പോയ പെൺകുട്ടി വീട്ടിലെ കുളിമുറിയിൽ പ്രസവിച്ചെന്നും അന്വേഷണത്തിൽ ഗർഭത്തിന് ഉത്തരവാദി  അയല്പക്കത്തെ ഏഴാംക്ലാസ്കാരനെന്ന് വെളിപ്പെട്ടു എന്നും  പത്രവാർത്ത. വിദേശത്തൊന്നുമല്ല ഇത് നടന്നത് ,  കൊല്ലം ജില്ലയിൽ  പത്തനാപുരത്താണ് ഇത് സംഭവിച്ചത്. സമാനമായ മറ്റൊരു സംഭവം കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്  നടന്ന കാര്യവും അന്ന്  പത്രത്തിൽ വായിച്ചതായി  ഓർക്കുന്നു.  രോഗം പകർന്ന് പിടിക്കുന്നത് പോലെ  നാട്ടിൽ ഇപ്രകാരം സംഭവിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്നാണ് ഈ വാർത്തകളിൽ നിന്നും വെളിവാകുന്നത് .
ലൈംഗിക വിദ്യാഭ്യാസവും  ബോധവത്കരണവും മുറക്ക്  നടത്തിയാൽ തന്നെയും ആൺ-പെൺ സൗഹൃദത്തിന് ഒരു ലക്ഷ്മണ രേഖ  അത്യാവശ്യമായി വന്നിരിക്കുന്നു. കാരണം ഈ പംക്തിയിൽ ഞാൻ പലപ്പോഴും സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത് പോലെ  ജീവികളിൽ അന്തർലീനമായിരിക്കുന്ന  വംശവർദ്ധനക്കുള്ള  വാഞ്ച  ഏത് സമയത്താണ് കടിഞ്ഞാൺ പൊട്ടിക്കുന്നതെന്ന്  പ്രവചിക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ. ആൺ പെൺ സൗഹൃദം  നില നിൽക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഒരു അതിര് ഒരു പോയിന്റിലെത്തുമ്പോൾ  പടുത്തുയർത്തേണ്ടത് അത്യാവശ്യമായി വന്നിരിക്കുന്നു.
സമൂഹം നിർബന്ധമാക്കിയ നിയമങ്ങളും  അപമാന ഭയവും സ്വന്തം കുടുംബത്തെ പറ്റിയുള്ള  ചിന്തയും ഭവിഷ്യത്തിനെ പറ്റിയുള്ള  ആശങ്കയും പലപ്പോഴും  ഏത് ദുരാസക്തിയെയും തടഞ്ഞ് നിർത്താൻ പക്വതയുള്ള മനുഷ്യനെ സഹായിക്കുമെങ്കിലും   കുഞ്ഞുങ്ങളിൽ  എത്ര ബോധനം നടത്തിയാലും  സന്ദർഭം കിട്ടിയാൽ  അവർ  അരുതാത്തതിലേക്ക് പോകുന്നുവെന്നത്  ഒരു വസ്തുത തന്നെയാണ്.
റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ട കേസുകളിലെ പെൺകുട്ടികൾക്കാണ് പ്രായ കൂടു തലുള്ളതെന്നും ആൺകുട്ടി വളരെ ചെറുപ്പവുമാണെന്നുള്ളതും നിരീക്ഷിക്കുക.
പൂവൻ ഇണചേരുവാനുള്ള ത്വരയോടെ ഓടി പാഞ്ഞെത്തുമ്പോൾ  ഒഴിഞ്ഞ് മാറി പോകുവാനുള്ള ത്വര പിട വർഗത്തിന്  പ്രകൃതി തന്നെ കൊടുത്തിട്ടുള്ളത്  അമിത വംശവർദ്ധന  തടയുന്നതിന് വേണ്ടി തന്നെയാണ്.ഇവിടെ പന്ത്രണ്ട് വയസ്കാരൻ  മുന്നോട്ട് വന്നപ്പോൾ ഒഴിഞ്ഞ് മാറേണ്ട  15 വയസ്കാരി  സഹകരിക്കാൻ  താല്പര്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന വസ്തുതയാണ്  കണക്കിലെടുക്കേണ്ടത്.
 അതായത് പന്ത്രണ്ട് വയസ്കാരനായാലും വീടുകളിൽ ഒരു ലക്ഷ്മണ രേഖ അത്യാവശ്യമായി വന്നിരിക്കുന്നു എന്ന സത്യം തിരിച്ചറിയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു എന്ന്.

Friday, April 14, 2017

കഞ്ചാവും മൊബൈലും

കഞ്ചാവ് ഉപയോഗം  യുവ തലമുറയെ നിഷ്ക്രിയരാക്കുന്നു .  യാതൊരു ജോലിയും ചെയ്യാതെ  പരാന്ന ഭോജികളായി കുടുംബത്തിന് ഭാരമായി അവർ ജീവിതം നശിപ്പിക്കുന്നു. സിരകളെ ബാധിക്കുന്ന കഞ്ചാവ് ലഹരി  യാതൊന്നിലും അവർക്ക് താല്പര്യമില്ലാതെ  ആരോടും മമതയില്ലാതെ  ജീവിതത്തിൽ മറ്റൊന്നിനും സ്ഥാനം നൽകാതെ  ജീവിച്ച് തീരുവാൻ അവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. എന്നിട്ടും  വീണ്ടും വീണ്ടും  അവർ  അതിൽ തന്നെ ലയിച്ച് കഴിയുന്നു.
ദൂരത്തിൽ കഴിയുന്നവരുമായി  സംസാരിക്കുന്നതിനായി  ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട  മൊബൈൽ ഫോൺ  ഇന്ന് വിവിധ കാര്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ട് വരുകയാണ്. ശാസ്ത്രത്തിന്റെ കണ്ട് പിടുത്തങ്ങൾ മനുഷ്യ പുരോഗതിക്കായി  ഉപയോഗിക്കപ്പെടുമ്പോൾ തന്നെ അതിന്റെ ദുരുപയോഗം  വല്ലാതെ മനുഷ്യനെ ബാധിക്കുന്നതിന്റെ പ്രത്യക്ഷോദാഹരണമാണ് മൊബൈൽ.
കേരളത്തിലെമ്പാടും ഗ്രാമങ്ങളിലും നഗരങ്ങളിലും യുവ തലമുറയും കൗമാരക്കാരും എന്തിന് കൊച്ച് കുട്ടികൾ പോലും തല പൊക്കാതെ  മൊബൈലിൽ തന്നെ  ലയിച്ച് ഇരിക്കുന്ന കാഴ്ചയാണ് എപ്പോഴും കാണാൻ സാധിക്കുക. അത് ചാറ്റിംഗ് ആകാം, നവ മാധ്യമങ്ങളിൽ അഭിരമിക്കുന്നതാകാം  ഗെയ്മിലാകാം ഏതായാലും അവർക്ക് തല പൊക്കാൻ നേരമില്ല.  പരസ്പരം സംസാരിക്കാൻ പോലും  ശ്രമിക്കാതെ ഏതെങ്കിലും ഒരു മൂലയിൽ പോയി ഇരുന്ന് തലയും താഴ്ത്തി  അങ്ങിനെ സമയം കഴിച്ച് കൂട്ടുന്ന യുവതയാണ് നമുക്ക് നാലു ചുറ്റും കാണപ്പെടുന്നത്.
ആദ്യമേ  സൂചിപ്പിച്ച കഞ്ചാവ് ദുരന്തത്തിന്റെ മറ്റൊരു പകർപ്പ് പോലെ തന്നെ ഈ അവസ്ഥയും  ഇപ്പോൾ നില നിൽക്കുകയാണ്. ഏതെങ്കിലും ചെറുപ്പക്കാരൻ/ചെറുപ്പക്കാരി  ഒഴിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ പുസ്തകം വായിക്കുന്നതായി കാണപ്പെട്ടാൽ  അതൊരു അതിശയ കാഴ്ച തന്നെയാണെന്ന് സംശയം വേണ്ട. ഇത് സൂചിപ്പിച്ചാൽ അവരുടെ മറുപടി എല്ലാം ഇപ്പോൾ മൊബൈലിൽ തന്നെ ഉണ്ടെന്നാണ്. വായനയും ദൃശ്യവും  എല്ലാം അതിൽ തന്നെ ഉണ്ടത്രേ!.
ഈ അവസ്ഥ തുടർന്ന് പോയാൽ പരസ്പര സഹകരണം ഇല്ലാതാകുകയും  മനുഷ്യ ബന്ധങ്ങൾക്കുള്ള  തീവൃത കുറയുകയും ചെയ്യും. എല്ലാം ഒരു മാതിരി വഴിപാട്  ആയി തീരും. ഇത് അതിശയോക്തി അല്ല, ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കാവുന്നത് തന്നെയാണ്

Sunday, April 9, 2017

സൗജന്യം ചതിയാണ്

ഇന്ന്  ആരെയാണ് കൊല്ലേണ്ടത്  എന്ന ചിന്തയോടെ  മടി ഉൽപ്പാദന ചാര് കസേരയിൽ മാനം നോക്കി  കിടന്നപ്പോൾ  ഗേറ്റ് തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു നോക്കിയതിൽ കഴുത്തിൽ  കൗപീനം ധരിച്ച  രണ്ട് ചെറുപ്പക്കാർ കടന്ന് വരുന്നത് കണ്ടു.   അവരുടെ കയ്യിൽ രണ്ട് വലിയ പെട്ടികളുമുണ്ട്.
" ചൂരീദാർ പീസും സാരിയും  വേണോ  സർ?" അവരിൽ ഒരുവൻ എന്നോട് ആരാഞ്ഞു.
" ഞാൻ പാന്റ്സാണ് ധരിക്കുന്നത്, ചിലപ്പോൾ മുണ്ടും ഉടുക്കും." യാതൊരു ഭാവഭേദവുമില്ലാതെയായിരുന്നു എന്റെ ഉത്തരം.
 ഒരു വളിച്ച ചിരിയോടെ അപരൻ മൊഴിഞ്ഞു. " വീട്ടിലെ സ്ത്രീകൾക്ക് വാങ്ങിക്കൊടുക്കാം."
 ചൂരീദാർ / സാരി ആവശ്യക്കാരായ വീട്ടിലെ അന്തർജനങ്ങളും അയലത്തെ അദ്ദേഹികളും   ഇതിനുള്ളിൽ രംഗം കയ്യടക്കി കഴിഞ്ഞു. അവരെ കണ്ട നിമിഷത്തിൽ ഗള കൗപീനങ്ങൾ പെട്ടി മലർക്കെ തുറന്ന് സാധനങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് വാരിയിട്ടു. അന്തർജനങ്ങളുടെ വായിൽ നിന്നും  ശ്ശ്ശ്ശ്..സ്...സ്... ശബ്ദങ്ങളും  വാളൻ പുളി കാണുമ്പോഴുള്ള ഉമിനീർ പ്രവാഹവും ഞാൻ കണ്ടു.
"  ഫസ്റ്റ് ക്വാളിറ്റി ആണ് പക്ഷേ നിങ്ങൾക്ക്   വിലക്കുറച്ച് തരാം" വ്യാപാരികൾ രണ്ട് പേരും  ഏക സ്വരത്തിൽ ഉവാച.
"നിൽക്ക്...നിൽക്ക്..." മടി ഉൽപ്പാദന കസേരയിൽ നിന്നും ചാടി എഴുന്നേറ്റ് ഞാൻ  വ്യാപാരത്തിൽ ഇടപെട്ടു.
"നിങ്ങൾ രണ്ട് പേരും എന്റെ അമ്മായി അപ്പന്മാരാണോ?" ഞാൻ അന്വേഷിച്ചു.
   "അല്ല.."  ലേശം പകച്ചായിരുന്നു രണ്ടിന്റെയും ഉത്തരം. " ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അമ്മായി അപ്പനാണോ? " എന്റെ അടുത്ത ചോദ്യം
"അല്ലല്ലോ..." അൽപ്പം ഹാസ്യം കലർന്നായിരുന്നു ഇപ്പോൾ മറുപടി വന്നത്.
"പിന്നെന്ത്  കൊണ്ടാ അനിയന്മാരേ! ഇന്ന്  പരിചയപ്പെട്ട ഞങ്ങളോട് ഇത്രയും  സ്നേഹവും ഞങ്ങൾക്കൊരു സൗജന്യവും... വിലക്കുറവും  " എന്റെ ചോദ്യത്തിന് അവരിൽ ഒരുവൻ മൗനം ദീക്ഷിച്ചപ്പോൾ അപരൻ മൊഴിഞ്ഞു " ഞങ്ങളുടെ കമ്പനിയുടെ വിറ്റഴിക്കൽ പ്രോഗ്രാമിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള വിലക്കുറവാണ്..."
ചൂരീദാർ പീസിലും സാരിയിലും ചാടി വീഴാനും  അത് മണത്തും രുചിച്ചും ഉടുത്തും  ശരീരത്തിൽ ചേർത്ത് വെച്ചും സായൂജ്യം അടയാനും വെമ്പി നിന്ന അന്തർജനങ്ങളെല്ലാം കൂടി എന്നെ രൂക്ഷമായി നോക്കി.എന്റെ വീട്ടിലെ പ്രധാന അന്തർജനം എന്നോട്കണ്ണിൽക്കൂടി ആശയ വിനിമയം നടത്തി   "വേറെ പണി ഒന്നുമില്ലേ?"
  ഞാൻ  അത് അൺ വാന്റഡ്  ഹെയർ പോലെ  നിസ്സാരവത്കരിച്ച് അടുത്ത ചോദ്യം ഉന്നയിച്ചു. " നിങ്ങളുടെ  കമ്പനി ഏതാണ് ? അത് എവിടെയാണ്?"
"അത്...അത്...ബാംഗ്ലൂരാണ്..." ഒരേ സ്വരത്തിലായിരുന്നു അവരുടെ മറുപടി
"അപ്പോൾ ഈ സാരിയും ചൂരീദാർ പീസും ഒന്ന് കഴുകി കഴിയുമ്പോൾ അതിന്റെ നിറവും പോയി മണവും പോയി മേശപ്പുറം തുടക്കാൻ പോലും കൊള്ളാതെ വരുമ്പോൾ  പരാതിപ്പെടാൻ ബാംഗ്ലോോർ വരെ പോകണമല്ലേ?ഇന്ന് ഈ സാധനവും വിറ്റഴിച്ച് പോകുന്ന നിങ്ങളെ ഇനി മഷിയിട്ട് നോക്കിയാൽ പോലും കാണില്ലല്ലോ...അത് കൊണ്ട് അനിയന്മാർ പെട്ടി അടച്ചോളൂ...ഈ സാധനം ഇവിടെ ചെലവാകില്ല, വേറെ കംബോളം  പിടിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്...ഞാൻ പറഞ്ഞ് നിർത്തി വീണ്ടും ചാരു കസേരയിലേക്ക് വീണു.
ഇപ്പോൾ  രംഗം നിശ്ശബ്ദമാണ്. അന്തർജനങ്ങളുടെ മുഖങ്ങളിൽ  ഞാൻ പറഞ്ഞതിന്റെ  അർത്ഥം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന  ഭാവവും  പെട്ടിയിലുള്ളതിന്റെ പരിശോധനയും തലോടലും നടത്താത്തതിന്റെ നിരാശയും മിന്നി നിന്നു.
കഴുത്തിൽ കോണകം കെട്ടിയവർ പെട്ടി അടച്ച് എന്നെ നല്ലവണ്ണം ഒന്ന് നോക്കിയതിന് ശേഷം ഗെയ്റ്റിലേക്ക് നടന്നു.
 അന്തർജനങ്ങളുടെ സഭ പിരിഞ്ഞു. അയലത്തെ അദ്ദേഹികൾ അവരുടെ വസതികളിലേക്ക് പോയപ്പോൾ  നമ്മുടെ  അന്തർജനത്തോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
" പറ്റിക്കാൻ സാധിക്കാതെ വന്നപ്പോൾ   അവന്മാരുടെ ഒരു നോട്ടം കണ്ടില്ലേ ?!"
"ആ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസിലായോ?" അവൾ ചോദിച്ചു
"ഇല്ലാാ എന്താ അർത്ഥം?"
" ഈ കസേരയിൽ കിടക്കുന്നത് പോലുള്ള സാധനത്തിനെ വീട്ടുകാരി എങ്ങിനെ സഹിക്കുന്നു ദൈവമേ! എന്നാണ് "
ഇതും പറഞ്ഞ് അവൾ വേഗത്തിൽ അകത്തേക്ക് പോയതിനാൽ അതിന് മറുപടിയായി ഞാൻ പറഞ്ഞ ശ്രേഷ്ട മലയാളം അവൾ കേട്ടിരിക്കാൻ ഇടയില്ല. 

Wednesday, April 5, 2017

സിനിമ ഭ്രാന്ത്

സിനിമ അന്നും ഇന്നും കുട്ടികൾക്ക് ഹരം തന്നെയാണ്. കിട്ടുന്നപൈസാ ചെലവാക്കാതെ സൂക്ഷിച്ച്സിനിമാ ടിക്കറ്റ് എടുക്കുക എന്നത് ;നിർബന്ധ കർമ്മമായി ;അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ബാല്യകാലവും അന്ന് പറ്റുന്ന അമളികളും മനസിൽ നിന്ന് മായുകില്ല.
ആലപ്പുഴ ശീമാട്ടിയിൽ ശിവാജി ഗണേഷന്റെ ഏതോ പടം ഓടുന്ന വിവരം അറിഞ്ഞ്ഞങ്ങൾ നാല് പേർക്ക് ആ ചിത്രം കാണണമെന്നുള്ള ആഗ്രഹം ഉണ്ടായി ;;  എല്ലാവരുടെയും പാക്കറ്റിലെ പൈസാ നുള്ളി പെറുക്കി കണക്ക് കൂട്ടിയിട്ടും രണ്ട് ബെഞ്ച് ടിക്കറ്റ് എടുക്കാനുള്ളതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. എന്തായാലും സിനിമാ കാണണമെന്നും എന്തെങ്കിലും  വഴി ഉരുത്തിരിഞ്ഞ് വരുമെന്നുമുള്ള പ്രതീക്ഷയാൽ  കുട്ടികളായ   , റഷീദ്, സഫർ,ഞാൻ,  ചട്ട്കാലൻ കാസിം എന്നിവർ ശീമാട്ടി ലക്ഷ്യം വെച്ച് പാഞ്ഞു. വട്ടപ്പള്ളിയിൽ നിന്നും ഇരുമ്പ് പാലം വഴി ശീമാട്ടിയിലേകുള്ള ആ പ്രയാണത്തിൽ വയറ്  കാലിയായിരുന്നുവല്ലോ! വിശക്കുമ്പോൾ  എന്തെങ്കിലും വാങ്ങി കഴിക്കാനായി വീട്ടിൽ നിന്നും തന്നിരുന്ന ചില്ലറ പൈസാ ആയിരുന്നു  ഞങ്ങൾ സിനിമാ കാണാനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
  രണ്ട് കുട്ടികൾക്ക്ഒരു ടിക്കറ്റ് തോത് വെച്ച് ചിലപ്പോൾ ;കയറ്റി വിടുമായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ കയ്യിൽ രണ്ട് ടിക്കറ്റിന്റെ പൈസായുമുണ്ട്.

 മനസ് നിറയെ പ്രാർത്ഥനയുമായി മെയിൻ ഗേറ്റ് വാച്ചർ മൂർത്തിയുടെ മുമ്പിൽ ടിക്കറ്റ് പഞ്ചിംഗിനായി ഞങ്ങൾ കൈകൂപ്പി നിന്നു. മൂർത്തി ഞങ്ങളെ ഉഴിഞ്ഞ് നോക്കി ചോദിച്ചു " രണ്ട് ടിക്കറ്റും നാല് പേരുമോ? വിട്ടോ.. വിട്ടോ.. സ്ഥലം വിട്ടോ..." മൂർത്തിയുടെ കർശനത ഞങ്ങളെ വീണ്ടും വിനയാന്വിതരാക്കി,  അകത്ത് കയറി പറ്റാൻ ഞങ്ങൾ അയാളുടെ മുമ്പിൽ  താണു വീണ് കേണു .
 "എടാ പറഞ്ഞില്ലേ, ഒരാൾക്ക് ഒരു ടിക്കറ്റ്, അതില്ലെങ്കിൽ സ്ഥലം വിട്ടോ...
ഞങ്ങൾ പോകാതെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ  അയാൾ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു,
"അത്രക്ക് നിർബന്ധമാണെങ്കിൽ.. ഒരു സൂത്രം പറഞ്ഞ് തരാം ഒരു ടിക്കറ്റിന് രണ്ട് കാലുകളാണ്  അകത്ത് കയറേണ്ടത്, നിങ്ങൾ ഒരാൾ മറ്റവനെ എടുക്കുക, അങ്ങിനെ രണ്ട് പേർ രണ്ടവന്മാരെ എടുക്കുക, അങ്ങിനെ രണ്ട് ടിക്കറ്റിന്  നാല്  കാൽ കയറണം, മറ്റേ രണ്ടവന്മാരുടെ കാൽ നിലത്ത് തൊടരുത്".
 എങ്ങിനെയെങ്കിലും സിനിമ കാണണമെന്നുള്ള  അതിമോഹത്താൽ ഞങ്ങൾ എന്തിനും തയാറായിരുന്നു.  ഞാൻ ചട്ട്കാലനെ എടുത്തു, റഷീദ് സഫറിനെ എടുത്തു.   മുക്കിയും മൂളിയും അകത്തെ ഗെയ്റ്റിലേക്ക്  നടന്ന  ഞങ്ങളെ ചൂണ്ടി  മൂർത്തി അവിടെ നിന്ന ഗെയ്റ്റ് മാനെ  കൈ കാണിക്കുന്നത് ഞങ്ങൾ കാണാതിരുന്നില്ല.അവിടെ ചെന്നെത്തിയപ്പോൾ ഗെയ്റ്റ്മാൻ ഞങ്ങളെ  നോക്കി ആക്രോശിച്ചു, " ഇതെന്താ സർക്കസ് കൂടാരമോ?    ഇവിടെ സർക്കസ് കാണിക്കേണ്ട  ഓടെടാ ഇവിടെന്ന്...." മൂർത്തി പുറകിൽ നിന്ന് കൈ കൊട്ടി ചിരിച്ചു. അയാൾ ഞങ്ങളെ പറ്റിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് അപ്പോഴാണ്  കുട്ടികളായ ഞങ്ങൾക്ക് മനസിലായത്. ഗെയ്റ്റ്മാന്റെ   ആക്രോശം  കേട്ട് ഞാൻ ചട്ട് കാലനെ നിലത്തിട്ടു. അവൻ "ട" പോലെ നിലത്ത് കിടന്നു. വീഴ്ചയിൽ അവന് എന്തോ പറ്റിയെന്ന് ധരിച്ച്  അയാൾ എന്റെ നേരെ പിന്നെയും ആക്രോശിച്ചു, "വാരിക്കൊണ്ട് പോട  ഇവനെ കുട്ടയിൽ.." ചട്ട്കാലൻ അനങ്ങിയില്ല, ഞങ്ങൾ മൂന്ന് പേരും  അവന്റെ തലക്കിരുന്ന് കരഞ്ഞു.  മൂർത്തി ഓടി വന്ന് കാസിമിന്റെ മുഖത്ത് വെള്ളം  തളിച്ചപ്പോൾ അവൻ കണ്ണ് തുറന്നു ആരും കാണാതെ എന്നെ നോക്കി  മുഖം കൊണ്ട് ഒരു ആംഗ്യം കാണിക്കുകയും ചെയ്തു.  അവൻ അഭിനയിക്കുകയായിരുന്നെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി. ഏതായാലുംഅവന്റെ അഭിനയം  ഫലം ചെയ്തു  അവർ  ഞങ്ങളെ അകത്ത് കയറ്റി വിട്ടു ഞങ്ങൾ അന്ന് സിനിമാ കാണുകയും ചെയ്തു.

ഇന്ന്  ശീമാട്ടി ഇല്ല, മെയിൻ ഗേറ്റ് വാച്ചർ മൂർത്തിയും മരിച്ച് കാണും' റഷീദും  പോയി, സഫർ സിനിമാ പ്രൊഡക്ഷൻ രംഗത്ത് നിന്നും തിരികെ വന്ന് അവശനായി കഴിഞ്ഞ് കൂടുന്നു. കാസിം എവിടെയാണാവോ.
ദിവസം മുഴുവൻ  വീട്ടിനുള്ളിൽ ഇരുന്ന് വിരലറ്റം റിമോർട്ടറിൽ അമർത്തി ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾക്ക്  എത്ര സിനിമായും കാണാൻ കഴിയുന്ന ഈ കാലത്ത് പണ്ട്  ഒരു സിനിമാ കാണാൻ ഞങ്ങൾ പെട്ട പാട് ഓർമ്മിക്കുന്നത്  തന്നെ രസകരമാണ്

Tuesday, March 21, 2017

കടന്ന് പോയ സൗഹൃദമേ!

കടന്ന് പോയ അവസാനമില്ലാത്ത  ദിനങ്ങളിൽ  ഒന്നിൽ പെട്ടെന്ന് തുടങ്ങി വെച്ചതല്ലായിരുന്നു ആ സൗഹൃദം. പടിപടിയായി  ജീവിതത്തിലേക്ക് മൗനരാഗമായി  കടന്ന് വന്നതായിരുന്നല്ലോ ആ ബന്ധം.  ഏറ്റവും രസകരമായ  വശം ജീവിതത്തിൽ ആ വ്യക്തിയുമായി ഒരിക്കൽ പോലും മിണ്ടിയിട്ടില്ലായിരുന്നു  എന്നതാണ്. മൗനരാഗം തന്നെ. രണ്ട്  പേ ർക്കും പരസ്പരം അറിയാം, രണ്ട് പേരും തമ്മിൽ കാണാൻ സമയമെടുത്ത് കാത്തിരുന്നു,  പക്ഷേ ഒരിക്കൽ പോലും സംസാരിക്കാൻ ഒരുമ്പെട്ടില്ലായിരുന്നു. അങ്ങിനെ പിരിയേണ്ട ദിനം വന്നു.  എങ്ങോ എവിടെയോ പോയി.  ജീവിത തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ  വല്ലപ്പോഴും ഓർക്കും അത്ര തന്നെ.  കാലം പിന്നിട്ട് എല്ലാറ്റിനും പക്വതയും പാകതയും വന്നപ്പോൾ  ഒന്ന് കാണാൻ കൊതി.  നാട്ടിൽ പോകുമ്പോഴെല്ലാം തിരക്കി നടന്നു. കിട്ടിയ തുമ്പുകളിൽ പിടിച്ച് അന്വേഷണം  തുടർന്നു. ഒരിക്കലും കാണാൻ പറ്റിയില്ല.
ഇതാ ഇവിടെ ഈ സന്ധ്യാ വേളയിൽ  ഇരുട്ട് എവിടെ നിന്നോ പതുക്കെ പതുക്കെ കടന്ന് വരുമ്പോൾ മനസിലും ഇരുട്ട് പരക്കുന്നു.  ഇന്ന് കണ്ട  പഴയ സ്നേഹിതനിൽ നിന്നും  ആ വിവരം അറിഞ്ഞു. ആൾ എന്നെന്നേക്കുമായി പോയി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.  സംഭവം നടന്നിട്ട് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.  മറഞ്ഞ് പോയ ആളെയാണ് തിരക്കി നടന്നിരുന്നത്.എവിടെയോ ഏതോ സ്ഥലത്ത് ആ വ്യക്തി ഊർദ്ധൻ വലിക്കുമ്പോൾ  ഒന്നുമറിയാതെ സ്വന്തം    കാര്യങ്ങളിൽ  അപ്പോൾ ഞാൻ മുഴുകി ഇരുന്നിരിക്കാം.
ഇപ്പോൾ ഈ ഇരുട്ടിൽ അത് ആലോചിക്കുമ്പോൾ  മനസിൽ  വല്ലാത്ത നീറ്റൽ. എപ്പോഴും  മനസിലെ തിങ്ങൽ കുറക്കുന്നത് മുഖപുസ്തകത്തിലൂടെയാണല്ലോ.ഇപ്പോഴും അത് ചെയ്യുക മാത്രമാണ് പ്രതിവിധി.

Thursday, March 16, 2017

വിഷ വാതകങ്ങൾ

പ്രശസ്ത സാഹിത്യകാരനായ  സി.രാധാക്രിഷ്ണൻ പണ്ടൊരിക്കൽ പറയുകയുണ്ടായി  " ഒരു തോർത്ത് മുണ്ട് പുതച്ചാൽ  തീരുന്ന കുളിരും  ആ തോർത്ത് ചുരുട്ടി വീശിയാൽ  തീരുന്ന ഉഷ്ണവും  മാത്രമേ ഈ മലയാള നാട്ടിൽ  ഉണ്ടാകാറുള്ളൂ"  എന്ന്.  ആ  സുന്ദര  സുരഭില മായ നല്ല നാളുകൾ  ഈ നാട്ടിൽ നിന്ന് എന്നോ പോയി മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.  അത്യുഷ്ണമാണ് ഇന്ന് കേരളത്തിൽ അനുഭവപ്പെട്ട് കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. അൽപ്പമായ കുളിര് പോലും അനുഭവപ്പെടാൻ തക്കവണ്ണം മഴയും ഇവിടെ ലഭിക്കുന്നില്ല.
എന്താണ്` ഈ അവസ്ഥക്ക്  കാരണമെന്ന് ആരും ചിന്തിക്കുന്നതുമില്ല. മരങ്ങൾ വെട്ടി നശിപ്പിച്ചതിനാലും  തണ്ണീർ തടങ്ങൾ നികത്തപ്പെട്ടതിനാലുമാണ്  ഈ ദുരവസ്ഥക്ക്  കാരണമായി പലരും പറയുമ്പോഴും അത് മാത്രമല്ല കാരണമെന്ന് നിരീക്ഷിച്ചാൽ ബോദ്ധ്യപ്പെടുമല്ലോ
.
അന്തരീക്ഷത്തിൽ കാർബൺ ഡയോക്സൈഡിന്റെ വർദ്ധനയോടൊപ്പം നമ്മുടെ ശീതീകരണികൾ വരുത്തി വെക്കുന്ന  ഉപദ്രവവും ചില്ലറയൊന്നുമല്ല.
 ആവശ്യത്തിന്റെ മുഖം മൂടി അഴിച്ചിട്ട് ആഡംബരത്തിന്റെ വഴിയിലാണിപ്പോൾ ഫ്രിഡ്ജ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്  . വീടായാൽ ഫ്രിഡ്ജ് വേണം എന്ന മട്ടിലാണിപ്പോൾ കാര്യങ്ങളുടെ പോക്ക്.  പപ്പടം പോലും പൊരിച്ച് ഫ്രിഡ്ജിൽ വെച്ചതിന്  ശേഷമേ അത് ഉപയോഗിക്കൂ എന്ന ശീലം മലയാളി വീട്ടമ്മമാരിൽ എന്നേ  വേരൂന്നിക്കഴിഞ്ഞു.
ഫ്രിഡ്ജിന്  ശേഷം ഇപ്പോൾ രംഗത്തുള്ളത് എയർകണ്ടീഷണറാണ്.
"എ.സി.യിലാണ് എന്റെ ഉറക്കമെന്നോ എ.സി. ഇടാൻ മറന്നതിനാൽ ഞാൻ ഇന്നലെ ഉറങ്ങിയതേ ഇല്ല എന്നോ " .ഒക്കെയാണ് പൊങ്ങച്ചക്കാരുടെ  വീമ്പ് പറച്ചിൽ. ഫ്രിഡ്ജും  എയർകണ്ടീഷണറും  എത്രമാത്രം അപകടകരമായ വാതകങ്ങളാണ് അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് ദിനം പ്രതി  തള്ളിവിടുന്നതെന്ന് അവർ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ! ഈ വാതകങ്ങൾ അന്തരീക്ഷത്തെ വിഷമയമാക്കുന്നതിലുപരി ചൂടിനെ അത്യുഗ്രനാക്കി മാറ്റുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്.
മനുഷ്യന്റെ കരങ്ങളാണ് ഈ ഭൂമിയെ  നശിപ്പിക്കുന്നതെന്ന  വിശുദ്ധ വചനം  എത്രയോ അർത്ഥ പൂർണമായി ഈ കാലത്ത്  അനുഭവപ്പെട്ട്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

Sunday, March 5, 2017

പെണ്ണും ഒരുങ്ങലും

ഏതെങ്കിലും ചടങ്ങിന്  പോകുവാൻ നമ്മുടെ കൂട്ടത്തിൽ  ഇടത് ഭാഗത്തെ കൂടി ക്ഷണിച്ചാൽ  പോകേണ്ട സമയത്തിന്  ഒരു മണിക്കൂർ മുമ്പ് മുതൽ  വീട്ടിൽ നിന്നുമിറങ്ങാൻ  നമ്മൾ  ആവശ്യപ്പെടണം. അപ്പോൾ മുതൽ ആരംഭിക്കുന്ന ഒരുങ്ങൽ  ഒരു മണിക്കൂർ സമയമെടുത്തേ അവസാനിക്കൂ.  ചെറുപ്പക്കാരിയായാലും  തൈക്കിളവിയായാലും ഈ ഒരുങ്ങൽ നിർബന്ധമായി  പാലിച്ചിരിക്കും. എല്ലാം  ധരിച്ച് കഴിഞ്ഞാലും  പിന്നെയും കണ്ണാടിയുടെ മുമ്പിൽ പല ആങ്കിളിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും  നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ അക്ഷമയോടെ വിളിക്കുന്നു  "സമയം കഴിയുന്നു, ഒന്നിറങ്ങി വരുന്നുണ്ടോ? "
ദാ! വരുന്നേ...ദാ..ഇറങ്ങി..... പിന്നെയും എടുക്കും അര മണിക്കൂർ.
ഒരുങ്ങിയാലും ഒരുങ്ങിയാലും മതിയാകാത്തവരാണ് മഹിളകൾ.
ഈ കാര്യത്തെ പറ്റി  നമ്മൾ കുറ്റപ്പെടുത്തിയാൽ അവർ തിരിച്ച് ചോദിക്കും " നിങ്ങൾ ആണുങ്ങൾ ഒരുങ്ങാറില്ലേ? "
ആണുങ്ങൾ എന്ത് ഒരുങ്ങാനാണ്; ഒന്ന് താഴേ നിന്ന് മുകളിലേക്ക് വലിച്ച് കയറ്റണം. മറ്റൊന്ന് മുകളിൽ നിന്നും താഴോട്ടിടണം,  പൊട്ട് തൊടൽ, കണ്ണെഴുത്ത്, മുടി ചീകി പിന്നി ഇടൽ..... ഊങ്ഹും..അങ്ങിനെയുള്ള  ഒരു പരിപാടിയും ഇല്ല.  അഥവാ ആണിന് സൗന്ദര്യം  പ്രകൃതിയാൽ  തന്നെ ഉണ്ട്. നാല് ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ച് നോക്കുക.  പൂവൻ കോഴിക്കാണ് സൗന്ദര്യം, ആ പൂവും തലയെടുപ്പും  അതൊരു ചന്തമാണേ! ആൺ മയിലാണ് പീലി വിടർത്തി ആടുന്നത്, പെണ്ണല്ല. കൊമ്പനാനയാണ് ഗംഭീരൻ പിടിയാനയല്ല.  ആ സിംഹത്തിനെ ഒന്ന് നോക്കുക. ആൺ സിംഹത്തിന്റെ സടയും മുടിയും ആ നിൽപ്പും,  അതൊരു സൗന്ദര്യ നിറയാണേ ! പെൺ സിംഹം വലിയ ഒരു പട്ടിയെ പോലിരിക്കും. മനുഷ്യരിൽ മാത്രം  പെൺ വർഗത്തിനാണ്  സൗന്ദര്യം പോലും.  ഇതാര് മെനഞ്ഞുണ്ടാക്കിയ  നുണയാണാവോ! മസിലും പെരുപ്പിച്ച്  ഒരു പുരുഷൻ  നിന്നാലുള്ള സൗന്ദര്യം പെണ്ണിനുണ്ടോ? ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാണ് അത് ഉണ്ടെന്ന് വരുത്താൻ ഇത്രയും സമയമെടുത്ത് അവർ ഒരുങ്ങുന്നത്.
ഹയ്യോ! ആരാ  ഈ  ബഹളമുണ്ടാക്കി ഓടി വരുന്നത്....പെണ്ണുങ്ങളാണോ?.....ഞാൻ  ഓടി.......

Monday, February 27, 2017

ചിറ്റയം ഗോപകുമാറും വർഗ വെറിയും

സി.പി.ഐ. നേതാവും എം.എൽ.എ.യുമായ ചിറ്റയം ഗോപകുമാറിനെ ചെറുപ്പം മുതൽ തന്നെ എനിക്ക് നേരിൽ അറിയാം. എപ്പോഴും സുസ്മേര വദനും ഊർജസ്വലനുമായ ഒരു  ചെറുപ്പക്കാരൻ.  കൊട്ടാരക്കര പഞ്ചായത് പ്രസിഡന്റ് ആയിരുന്നപ്പോൾ നാട്ടുകാർക്ക് വേണ്ടി ഏറെ സേവനങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ ഷെർലി  ഭർത്താവിനെ പോലെ തന്നെ  പുഞ്ചിരി പൂനിലാവുമായി ഏവരോടും അടുപ്പം കാണീച്ചിരുന്നു.  ആൾക്കാരുമായി ഇടപെടുമ്പോൾ യാതൊരുവിധ അധികാര ഗർവും കാണിച്ചിരുന്നില്ല, എനിക്ക് നേരിൽ പരിചയമുള്ള  ഈ ചെറുപ്പക്കാരി അന്ന് കേരളാ ഹൈക്കോടതിയിൽ  ജോലിക്കാരിയായിരുന്നു, ഇന്ന് ഉയർന്ന ഉദ്യോഗത്തിലായിരിക്കാം. ഗോപകുമാറിന്റെ  പിതാവ് ഗോപാല കൃഷ്ണൻ എന്നോടൊപ്പം കോടതിയിൽ  ജോലി ചെയ്തിരുന്നു.  ഏത് ഗൗരവ പ്രശ്നവും തമാശയോടെ കണ്ട് അതിന് പരിഹാരം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു യൂണിയൻ നേതാവായിരുന്ന ഗോപാലകൃഷ്ണൻ.
ഞാൻ ഈ പരിചയപ്പെടലുകളെ പറ്റി   ഇവിടെ സൂചിപ്പിച്ചത്  അന്തസ്സോടെയും അഭിമാനത്തോടെയും ജീവിച്ചിരുന്ന ഈ മനുഷ്യരെ  കാണുമ്പോൾ  പത്തനംതിട്ടയിലെ കമ്മ്യൂണീസ്റ്റ് നേതാവിനെ പോലെ ഞങ്ങൾക്കാർക്കും  ഓക്കാനം തോന്നിയിട്ടില്ല  എന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിനാണ്. ഞങ്ങൾ അവരെ സ്നേഹിച്ചു, സമഭാവത്തോടെ പെരുമാറി അവർ തിരിച്ച് അപ്രകാരം തന്നെ ഞങ്ങളോടും പെരുമാറിയിരുന്നു.  കറുപ്പ് നിറമുള്ള അവർ കറുപ്പിന് ഏഴഴക് എന്നുള്ള സത്യം വിളിച്ചോതുന്നവരായിരുന്നു.
 അവർ പുലയ സമുദായത്തിലായത് കൊണ്ടാണ് നേതാവിന് ഓക്കാനം വന്നതെങ്കിൽ പുലയ സമുദായം ഈ മണ്ണിന്റെ അവകാശികളായിരുന്നുവെന്നും ഒരു കാലത്ത് അവർ ഈ നാട്ടിലെ അധിപരായിരുന്നുവെന്നും വടക്ക് നിന്നും അതിക്രമിച്ച് കയറിയവരും  കമ്മ്യൂണീസ്റ്റ് നേതാവിന്റെ  മുൻ ഗാമികളുമായ സവർണർ  ഈ സാധുക്കളെ ആക്രമിച്ച് ഈ നാടിൽ അവർക്ക് മേലെ  അധികാര സ്ഥാപനങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയവരാണെന്നും കമ്പോളത്തിൽ കിട്ടുന്ന ചരിത്ര പുസ്തകം വിലക്ക് വാങ്ങി പഠിച്ചാൽ മനസിലാക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞേനെ.  പുലയിൽ  ( വയൽ) ആടിക്കൊണ്ടിരുന്നവളും നാട്ടിന്റെ കണ്ണിലുണ്ണിയുമായിരുന്ന അന്നത്തെ  രാജ്ഞിയെ പോലും അധിക്ഷേപിച്ച് പിൽകാലത്ത്  അവരെ അശ്ലീല വാക്കായി (പുലയാടി) മാറ്റാൻ തക്കവിധം  അഹങ്കാരവും ഗർവും നിറഞ്ഞവരായിരുന്നു ആ സവർണ പൂർവികർ.  ഗർവും അഹങ്കാരവും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്കാരൻ  ആയിരുന്നിട്ട്  പോലും മാറ്റാതെ  ഇന്നും ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുകയും  സ്വകാര്യ സംഭാഷണങ്ങളിൽ  അത് വെളിയിലെടുക്കുകയും ചെയ്യാൻ തക്കവിധം  പൂർവികരുടെ ജീൻ ഇന്നും  ഇവർ ഉള്ളിൽ വഹിക്കുന്നുണ്ട് അത് കൊ ണ്ടാണ് നേതാവിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും പുലയരെ കാണുമ്പോൾ ഓക്കാനം വരുന്ന വാക്കുകൾ പുറത്ത് വരുന്നത്
പാർട്ടി വിശദീകരണം  നേതാവിനോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും തുടർന്ന് നേതാവിനെ സസ്പന്റ്  ചെയ്യുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.  ദിവസങ്ങൾ കഴിയുമ്പോൾ തിരിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്യും.രാഷ്ട്രീയത്തിൽ സ്ഥിരം പക ഇല്ലല്ലോ!
ദിവസങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്  നടന്ന ഈ സംഭവം ഇപ്പോൾ ഇവിടെഴുതാൻ കാരണം  കേരളത്തിലെ മാധ്യമങ്ങൾ  ഈ സംഭവത്തോട് കാണിച്ച ലാഘവത്വം  നിരീക്ഷിച്ചതിനാലാണ് .. പൾസർ സുനി നടിയെ അപമാനിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് എവിടെയെല്ലാം തുപ്പി, മൂത്രം ഒഴിച്ചു  എന്നൊക്കെ അന്വേഷണാത്മക  റിപ്പോർട്ട്  എഴുതിയ  മാധ്യമ  ശിങ്കങ്ങൾ  ഈ സംഭവത്തെ കുറിച്ച് നൽകിയ ലാഘവത്വം  നാം കണ്ട് കഴിഞ്ഞു.  (മാധ്യമം പത്രം കെ.കെ. കൊച്ചിന്റെ ഒരു ലേഖനം ഈ സംഭവത്തിനെ പറ്റി  പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയത് വിസ്മരിക്കുന്നില്ല)  വർഗ വെറി  മനസിൽ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന ഈ പ്രവണക്കെതിരെ  ശക്തമായ നിലപാടെടുക്കേണ്ട  മാധ്യമങ്ങൾ ഒരിക്കൽ കൂടി അവരുടെ ഉത്തരവാദിത്വം മറന്നിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയാതെ വയ്യ.

Sunday, February 26, 2017

പൊതു വികാരം കണക്കിലെടുത്ത് ശിക്ഷ

തടിച്ച് കൂടിയ പുരുഷാരം ആർത്ത് വിളിച്ചു ബറബ്ബാസിനെ വെറുതെ വിടുക, നസറേത്ത്കാരൻ  യേശുവിനെ ശിക്ഷിക്കുക. പൊതുവികാരം അപ്രകാരമായിരുന്നു
പാർലമെന്റ് ആക്രമണ കേസിൽ  കശ്മീർ നിവാസിക്കെതിരെ  ഉണ്ടായ വിധി ന്യായത്തിൽന്യായാധിപൻ ഈ തരത്തിൽ   സൂചിപ്പിച്ചു "തെളിവിന്റെ അഭാവമല്ല കണക്കിലെടുക്കേണ്ടത്  പൊതു വികാരം കണക്കിലെടുക്കണം"
മന്ത്രി ശ്രീമതി മെഴ്സിക്കുട്ടിയമ്മ ഇന്നലെ  പറഞ്ഞു മനസ്സാക്ഷിക്ക് നിരക്കാത്ത കേസുകൾ വക്കീലന്മാർ ഇടപെടരുത്. മന്ത്രിയുടെ അഭിപ്രായവും നടിയുടെ കേസിലെ   പൊതു വികാരം കണക്കിലെടുത്താണ്.
നിയമ വിരുദ്ധമായ ഒരു കൃത്യം നടക്കുമ്പോൾ  അതിനെതിരെ പൊതുവികാരം ഉയരുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. കയ്യിൽ കിട്ടിയ ഇരക്ക് പരമോന്നത ശിക്ഷ കൊടുക്കാൻ  അവർ മുറവിളി കൂട്ടും. കേരളത്തിൽ അത് സൗമ്യ കേസിലെ   ഗോവിന്ദ ചാമിക്കും ജിഷ കേസിലെ ബംഗാളി യുവാവിനും ഇപ്പോൾ സിനിമാ നടി കേസിൽ പൽസർ സുനിക്കുമെതിരെ  ഉയർന്ന് വന്നു.
ഇവിടെ ഒരു നീതി ന്യായ  സംവിധാനം ഉണ്ട്. എഴുതി വെക്കപ്പെട്ട നിയമ സംഹിതയിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് ലഭിച്ച തെളിവുകളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ സമാന കേസുകളിൽ  മുമ്പുണ്ടായ വിധികൾ പരിഗണിച്ച്  ന്യായാധിപൻ വിധി പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ആദ്യ വിധിയിൽ തൃപ്തി വരുന്നില്ലാ എങ്കിൽ ഉപരി കോടതികളിലും അതിലും  തൃപ്തി വരുന്നില്ലാ എങ്കിൽ പരമോന്നത  കോടതിയിലും  തെളിവുകൾ കീറി മുറിച്ച് പരിശോധിക്കാൻ ഈ ജനാധിപത്യ രാജ്യത്ത് സംവിധാനം നിലവിലുണ്ട്.
പൊതുവികാരം അണക്കിലെടുത്ത് വിധി ഉണ്ടാകണമെങ്കിൽ കിട്ടിയ ഉടനെ കൊന്ന് കളഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ ഈ കോടതികളിലെ പരിശ്രമങ്ങൾ  വേണ്ടെന്ന് വെക്കാമല്ലോ. അങ്ങിനെ ആകരുത് നമ്മുടെ ജനാധിപത്യ രാജ്യത്തെ നിയമ സംവിധാനം എന്ന് രാഷ്ട്ര ശിൽപ്പികൾ വിഭാവന ചെയ്തിരുന്നതിനാലാണ് ഈ കോടതികൾ ഇവിടെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത്. ആയിരം അപരാധികൾ രക്ഷപെട്ടാലും  ഒരു നിരപരാധി ശിക്ഷിക്കപ്പെടരുതെന്ന് അവർക്ക് നിർബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.
ഗോവിന്ദ ചാമിയും ബംഗാളി യുവാവും പൾസർ സുനിയും ശിക്ഷക്ക് അർഹപ്പെട്ടവരായിരിക്കാം, അവരുടെ കാര്യത്തിൽ യാതൊരു ദാക്ഷണ്യവും  കാണിക്കുകയും വേണ്ട,  പക്ഷേ അവരുടെ  ശിക്ഷയും നാട്ടിലെ നിയമ സംവിധാനത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് തന്നെ ആവണം, അല്ലാ എങ്കിൽ ഒരു നിരപരാധിയുടെ കേസിലും മേൽ കേസുകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച്  അയാൾക്കെതിരെ ഉണ്ടാകുന്ന പൊതുവികാരം കണക്കിലെടുത്ത്  ശിക്ഷ നടപ്പിലാക്കേണ്ടി വരും. കോടതിയിലെ ശിക്ഷ കുറഞ്ഞ് പോകുന്നത് കോടതിയുടെ കുറ്റം കൊണ്ടല്ല, തെളിവ് നൽകുന്ന ഉദ്യോഗസ്തന്റെ അപാകത കൊണ്ടും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന  അഭിഭാഷകന്റെ കഴിവ് കേട് കൊണ്ടുമായിരിക്കും. അതിന്കോടതിയെ കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല.
 സ്ഥലത്ത് പോയി  സംഭവത്തിന് ദൃക് സാക്ഷിയായിരുന്നിട്ടല്ലല്ലോ വക്കീലന്മാർ കേസെടുക്കുന്നത്. ആരുടെ മനസാക്ഷിക്കനുസൃതമായി  വക്കീലന്മാർ കേസെടുക്കണമെന്നാണ് മന്ത്രി ഉദ്ദേശിച്ചത്, പൊതു വികാരം കണക്കിലെടുത്തോ  അതിനുള്ള മറുപടി ഇവിടെ പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞു.

Friday, February 17, 2017

അമ്മായി അമ്മയാണ് താരം.

അമ്മായി അമ്മയാണ്` താരം.
ഇവിടെ ഉദ്ദേശിച്ചത് പെൺകുട്ടിയുടെ  അമ്മായി അമ്മയുടെ കാര്യമല്ല, പെൺകുട്ടിയുടെ അമ്മ  അതായത് പയ്യന്റെ അമ്മായി അമ്മയെയാണ് പല കുടുംബ വഴക്കുകൾക്കും കാരണം എന്നാണ്. .
അണു കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച പെൺകുട്ടികൾ  മറ്റൊരു വീട്ടിൽ മരുമകളായി ചെല്ലുമ്പോൾ  അത് വരെ കഴിഞ്ഞിരുന്ന ജീവിതാന്തരീക്ഷത്തിന് വ്യത്യസ്തമായി  പല പ്രശ്നങ്ങളും അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടി വരും, അത് സഹിഷ്ണതയോടെയും ക്ഷമയോടെയും നേരിട്ടാൽ പരിഹരിക്കാൻ കഴിയുന്നതേ ഉള്ളൂവെങ്കിലും സ്വന്തം വീട്ടിൽ  കിട്ടിയിരുന്ന സ്വാതന്ത്രിയവും  സൗകര്യങ്ങളും ഇവിടെയും ലഭിക്കണമെന്നുള്ള നിർബന്ധ ബുദ്ധിയാണ് പലപ്പോഴും കുടുംബ ജീവിതം സംഘർഷത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നത്. സഹിഷ്ണതയും ക്ഷമയും വീട്ടിൽ നിന്ന് പടിക്കേണ്ട വിഷയങ്ങളാണ്. അദ്ധ്യാപിക മാതാവും. 5-6- കുട്ടികൾ ഉള്ള വീട്ടിൽ ജനിച്ച കുട്ടി ആ വീട്ടിലെ ഏക തോർത്തും ഏക കുളി മുറിക്കും വേണ്ടി സമയമെടുത്ത്  കാത്തിരിക്കുന്നതോടെ ആ കുട്ടി ക്ഷമയുടെയും സഹിഷ്ണതയുടെയും ബാല പാഠങ്ങൾ പഠിക്കാൻ ആരംഭിക്കുകയായി.  കാലം ചെന്നപ്പോൾ അണു കുടുംബത്തിന്റെ വരവായി, വിരൽ തുമ്പിൽ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറാൻ തുടങ്ങി, കാത്തിരിപ്പും വേവലാതിയുമില്ലാതായി.  അതോടെ സഹിഷ്ണതയും ക്ഷമയും നാട് വിട്ടു. നിസ്സാരകാര്യം പോലും സാധിക്കാതെ വരുമ്പോൾ പരിഭ്രമമായി, വെപ്രാളമായി,  കാര്യ സാദ്ധ്യത്തിനായി സ്വന്തം വീടും മാതാപിത്താക്കളും രക്ഷാ കേന്ദ്രങ്ങളായി ഉള്ളിൽ തെളിഞ്ഞ് നിന്ന് തുടങ്ങി.

 .  ലോകാരംഭം മുതൽക്കുള്ളതാണ് എല്ലാ സമൂഹത്തിലും  അമ്മായി അമ്മ മരുമകൾ പോര്.  അമ്മായി അമ്മയെ ശത്രു ആയി കണ്ട് കൊണ്ടുള്ള ചിപ്പ്  തലയ്ക്കുള്ളിൽ ഫിറ്റ് ചെയ്തിട്ടാണ്  മരുമകൾ ഗൃഹപ്രവേശനം  നടത്തുന്നത്.  "നീ ഇങ്ങ് വാ നിന്നെ ശരിപ്പെടുത്തി തരാം " എന്ന ചിപ്പ് തലയിൽ ഫിറ്റ് ചെയ്തിട്ടാണ് അമ്മായി അമ്മ തയാറെടുത്തിരിക്കുന്നത്. രണ്ട് ചിപ്പുകളും സജീവമായി പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ ഒരു വ്യവഹാരം കുടുംബ കോടതിയിൽ ജനിക്കുന്നു, വക്കീലന്മാർ രക്ഷപെടുന്നു. പട്ടി മരത്തിന് താഴെയും പൂച്ച വാൽ വണ്ണം വെപ്പിച്ച് മരത്തിന് മുകളിലും.ചെറുപ്പക്കാരി അൽപ്പം താഴാത്തിടത്തോളം  ഈ പോര് ഒരിക്കലും അവസാനിക്കില്ല, . സംഭവിക്കുന്നത് പെണ്ണ് ഉടൻ വീട്ടിലേക്കുള്ള പാച്ചിലാണ്.  പണ്ട് ഇങ്ങിനെ ചെല്ലുന്ന പെൺ കുട്ടികളെ അമ്മമാർ അതേ വേഗതയിൽ തിരിച്ച് പായിക്കും.  " പൊയ്ക്കോ നിന്റെ ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിൽ പോയി നില്ല്.."  അതൊരു ഷോക്ക് ചികിൽസ ആയിരുന്നു. ഇന്ന് കാര്യങ്ങൾ നേരെ തിരിച്ചാണ്.  അമ്മ ഉടനെ  മകളെ താലോലിക്കുന്നു, " എന്റെ പൊന്ന് മോളെ ആ താടക എന്ത് ചെയ്തു മുത്തേ! ആ മരങ്ങോടൻ..നിന്റെ ഭർത്താവ് ഇങ്ങ് വരട്ടെ, അവന്റെ തള്ളയെ മര്യാദക്ക് നിർത്തിയില്ലെങ്കിൽ രണ്ടെണ്ണത്തിനെയും കോടതിയിൽ കയറ്റുമെന്ന് പറഞ്ഞേരെ....
ഇറങ്ങി പോയ ഭാര്യയെയും തെരക്കി മരങ്ങോടൻ എത്തുമ്പോൾ അവന്റെ അമ്മായി അമ്മയായ  പെണ്ണിന്റെ അമ്മ അവനെ കീറി ഭിത്തിയിൽ ഒട്ടിക്കും,  തള്ളയെ പറ്റി പറയുന്നത് ഏതെങ്കിലും മകൻ സഹിക്കുമോ?  അവൻ തിരിച്ച് പറയും,അവന്റെ ഭാര്യയും അമ്മയുടെ മകളുമായ  പൊന്ന്  മകൾ അപ്പോൾ    പറയും "എന്റമ്മ   പറഞ്ഞത് ശരിയല്ലേ?  നിങ്ങടെ തള്യെളയെ പോയി മര്യാദപഠിപ്പിക്ക്,  ഞാൻ വരുന്നില്ല നിങ്ങടെ വീട്ടിൽ  "  അതോടെ അവളുടെ ഭാവി ഭൂതമാകും.
എന്നാൽ അവളുടെ തള്ള പഴയ അമ്മമാരെ പോലെ മകളെ ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ച് പായിച്ചാൽ,  ഒരു വിധമെല്ലാം അവൾ അവിടെ പിടിച്ച് നിൽക്കും. തിരിച്ച് വന്നാൽ രക്ഷയില്ല  എന്ന ബോധം അവളുടെ മനസിലെന്നുമുണ്ടാവുകയും ചെയ്യും.
ഈ അടുത്ത നാളുകളിൽ ഞങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ വന്ന ഒരു കൂട്ടം കുടുംബ പ്രശ്ന വ്യവഹാരങ്ങളിൽ മുഖ്യ പ്രതി ഈ അമ്മമാർ,  അഥവാ പയ്യന്റെ അമ്മായി അമ്മമാരായിരുന്നു മുഖ്യ വില്ലത്തി  എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞതിലാണ് ഈ കുറിപ്പുകൾ.

Tuesday, February 14, 2017

കൃഷിയോ അത് നമുക്ക് വേണ്ടാ.

ഞങ്ങൾ ഒരു അനാവശ്യം  ചെയ്തു,,,,,,,അൽപ്പം ഭൂമിയുണ്ടായിരുന്നതിൽ  വാഴകൃഷി  ചെയ്തു.
അതെങ്ങിനെ  അനാവശ്യമാകുമെന്ന  ചോദ്യത്തിന് താഴെ വിവരിക്കുന്ന വസ്തുതകൾ വായിച്ച് നിങ്ങൾ തീരുമാനിക്കുക.
കീടനാശിനിയും മറ്റും കുത്തി കയറ്റിയ കമ്പോള ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്ക് പകരം സ്വയംകൃഷി ചെയ്ത്  ഉൽപ്പാദിക്കുന്ന വിളവുകൾ കഴിച്ച്  ശരീരത്തെ രോഗമുക്തമാക്കാമെന്ന  ദുരുദ്ദേശത്താലാണ്  പലയിടങ്ങളിൽ നിന്നു പൈസാ വാങ്ങി ചെലവഴിച്ച് മഴക്കാലത്ത് വാഴകൃഷി തുടങ്ങിയത്. മഴയിൽ കുളിച്ച് വാഴകൾ ആർത്ത് കിളിർത്തുവന്നപ്പോൾ  കണ്ണിനിമ്പം ലഭിച്ചു; മനസിൽ കിട്ടുന്ന വിളകളെക്കുറിച്ച് സ്വപ്നങ്ങളും ഉണ്ടായി. മഴക്കാലം കഴിഞ്ഞു, വേനൽ തുടങ്ങി, ജലസേചനത്തിന്  യാതൊരു സൗകര്യവുമില്ലാത്ത വാഴ നട്ട മൊട്ടക്കുന്നിൻ പുറത്ത് അത്യുഷ്ണം  താണ്ഡവമാടി. ഫലം വാഴകൾ കരിഞ്ഞ് തുടങ്ങി. ഇത്രയും വളർന്ന് കഴിഞ്ഞതിന് ശേഷം ആ കുഞ്ഞുങ്ങളെ എങ്ങിനെ ഉപേക്ഷിക്കും.  കിണർ കുഴിക്കാമെന്ന് കരുതിയാൽ കുഴിച്ച് കുറേ ചെല്ലുമ്പോൾ പാറ  കാണുന്നയിടമാണ്. അതിനാൽ കുഴൽ കിണർ ആകാമെന്ന് കരുതി ഓടി നടന്ന്  പൈസാ തിരിച്ച് മറിച്ച് ഉണ്ടാക്കി കുഴൽ കിണറിന്റെ എല്ലാ നടപടികൾക്ക് ശേഷം  കുഴൽ ഉണ്ടായി. വളരെ കുറച്ച് ആഴമേഉള്ളൂ..400 അടി മാത്രം. ഇനിയാണ് ക്ലൈമാക്സ്. കുഴൽ കിണർ പ്രവർത്തിക്കാൻ വൈദ്യുതി വേണം. വൈദ്യുതി ലഭിക്കണമെങ്കിൽ അവിടെ ഒരു ഷെഡെങ്കിലും വേണം. ബോർഡ് സ്ഥാപിക്കണമല്ലോ.  മീറ്റർ നനയാതെ നോക്കേണ്ടേ? ശരി ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഷെഡ് തയാറായി. ഇനി ഷെഡിന്  പഞ്ചായത്ത് നംബർ വേണം.ഓടി പഞ്ചായത്തിലേക്ക്. അപ്പോൾ വരുന്നു നിർദ്ദേശം സ്ഥലം നമ്മുടെ സ്വന്തമാണെന്നും ഇപ്പോൾ കൈവശത്തിലാണെന്നും കാണിക്കുന്ന സാക്ഷിപത്രം  വേണം   പോലും.  അത് വില്ലേജ് ഓഫ്ഫിസിൽ നിന്നാണ്. അടുത്ത സുഹൃത്ത് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ അത് പെട്ടെന്ന് തരമാക്കി.  മകന്റെ പരിചയക്കാരനായ   വളരെ നല്ലവനായ ഒരു ജീവനക്കാരൻ പഞ്ചായത്ത് ആഫീസിൽ ഉണ്ടായത് കൊണ്ട് അവിടെയും   വളരെ യൊന്നും ദിവസങ്ങൾ എടുക്കാതെ 3-4- ദിവസം കൊണ്ട്  നമ്പർ കിട്ടി. ഇതിനിടയിൽ ഷെഡിന്റെ പ്ലാൻ, അത് നിൽക്കുന്ന പുരയിടത്തിന്റെ സൈറ്റ് പ്ലാൻ, അതിലേക്കുള്ള വഴിയുടെ പ്ലാൻ,  ഇതെല്ലാം ഒരു ടെക്നെഷ്യനെ കൊണ്ട് 1000 രൂപാ മുടക്കി വരപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ ടെക്നീഷ്യനെയും പഞ്ചായത്ത് ഓവർസീയറേയും സ്ഥലം കാണിക്കാൻ കൊണ്ട് പോകേണ്ടി വന്നു. നമ്പർ കിട്ടി കഴിഞ്ഞ് കൃഷിക്കായുള്ള മുൻ ഗണന ലഭിക്കാൻ  പെട്ടെന്ന് കറന്റ് കണക്ഷനായി  കൃഷിഭവനിൽ നിന്നും അവിടെ കുഴൽ കിണർ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും വാഴകൃഷി ഉണ്ടെന്നും സർട്ടിഫിക്കറ്റ് വാങ്ങാൻ അപേക്ഷ കൊടുത്തു. അതിനായി അവിടത്തെ ജീവനക്കാരനെയും കൊണ്ട് വീണ്ടും സ്ഥലം കാണാൻ പോയി  അവസ്ഥ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തി.  ആ സർറ്റിഫികറ്റ് സഹിതം കറന്റാഫീസിൽ അപേക്ഷ കൊടുത്ത് ഇപ്പോൾ കാത്തിരിക്കുകകയാണ്  എന്നാണ് ആ സാറന്മാർ സ്ഥലം സന്ദർശിച്ച്  വൈദ്യുതി കണക്ഷൻ നൽകുന്നത്.
ഇനി നിങ്ങൾ പറയുക വാഴകൃഷി  ചെയ്തത് അനാവശ്യമല്ലേ?
ഹരിത കേരളവും  മട്ടുപ്പാവ് കൃഷിയും മറ്റും മറ്റും കണ്ട് സ്വയം കൃഷി ചെയ്യാൻ ഇറങ്ങിയാൽ  ഇതാണ് അനുഭവം. അലച്ചിലോടെ അലച്ചിൽ ഈ പൊരി വെയിലത്ത്.  അല്ലാ ഒന്ന് ചോദിച്ചോട്ടെ സർക്കാരേ! അവനവന്റെ കയ്യിലുള്ള  സ്ഥലത്തിന് എപ്പോഴുമെപ്പോഴും കൈവശ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് വാങ്ങിക്കാൻ ഓടിക്കാതെ  റേഷൻ കാർഡിലോ ആധാറിലോ  രേഖപ്പെടുത്തി തന്ന് കൂടേ? അത് തെളിവായി എടുക്കാൻ ഉത്തരവിട്ടാൽ മതിയല്ലോ.
 മനുഷ്യനെ നാലുചുറ്റും ഓടിക്കുന്ന പഴയ നിയമങ്ങൾ കീറിക്കളഞ്ഞൂടെ? എന്നിട്ട് എല്ലാം ലളിതമാക്കി പരിഷ്ക്കരിച്ച നിയമങ്ങൾ പകരം കൊണ്ട് വന്നൂടെ എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സർക്കാരേ?!

Thursday, February 9, 2017

നട്ടെല്ല് ഊരിക്കളഞ്ഞവർ.

നട്ടെല്ല് ഊരി കളഞ്ഞവർ.
പള്ളീക്കൂടം വിട്ട സമയമായതിനാൽ ആലപ്പുഴ ബോട്ട് ജട്ടിയിൽ നല്ല തിരക്ക്.  ബോട്ടുകൾ യാത്രക്കാരാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും  പലതും യാത്ര ആരംഭിക്കാതെ മടിച്ച് കിടന്നപ്പോൾ  അസഹ്യരായ വിദ്യാർത്ഥികളിലൊരാൾ കയ്യിൽ വാച്ച് കെട്ടിയ ഒരു  യാത്രക്കാരനോട് ചോദിച്ചു.
" ടൈമെന്തായി അമ്മാവാ!"
യാത്രക്കാരൻ ശാന്ത സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു "ഫോറേ കാൽ"
ആ മറുപടി കേട്ട് കുട്ടികൾ ആർത്ത് ചിരിച്ചു. നാലേകാൽ  എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോരേ എന്ന് മറ്റൊരു വിരുതൻ  ചോദിച്ചു. " അപ്പോൾ ചോദ്യം സമയമെന്തായി എന്നാകണം, അല്ലാതെ ടൈമെന്തായി എന്നല്ല " യാത്രക്കാരന്റെ  ഒരു കുലുക്കവുമില്ലാത്ത മറുപടിഅദ്ദേഹമാരാണ് എന്ന് അന്വേഷിക്കാൻ അവരെ പ്രേരിപ്പിച്ചു . പിന്നീടവർ തമ്മിൽ പരിചയപ്പെട്ടു. യാത്രക്കാരന്റെ  പേര് കുട്ടികൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ  അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു " എന്റെ പേര് നിങ്ങൾക്ക് സുപരിചിതമാകണമെന്നില്ല , പക്ഷേ എന്റെ കഥാപാത്രത്തെ നിങ്ങൾക്കറിയാം റിക്ഷാക്കാരൻ പപ്പു" കേശവദേവ് ആയിരുന്നു ആ യാത്രക്കാരൻ.
 ദേവ് എന്നും അങ്ങിനെ തന്നെ ആയിരുന്നു.  ആരുടെയും മുമ്പിൽ തല കുനിക്കാത്ത തന്റേടിയായ മനുഷ്യൻ.  കഥാപാത്രങ്ങളും ആ സ്വഭാവക്കാർ തന്നെ ആയിരുന്നു.
സവർണ  സമുദായാംഗമായ തകഴി  കുട്ടനാട്ടിലെ സ്വന്തം സമുദായത്തിൽ പെട്ട ജന്മികൾക്കെതിരെയും അവർണ വിഭാഗത്തിനോട് അവർ ചെയ്യുന്ന     ക്രൂരതകൾക്കെതിരെയും  എല്ലാ എതിർപ്പ്കളെയും അവഗണിച്ച് അവർണന്റെ ഭാഗം ചേർന്ന് നിന്ന് മണ്ണിന്റെ മക്കളുടെ  കഥകൾ എഴുതി,
ബഷീർ ന്റെ  ഉപ്പാപ്പാക്കൊരാനേണ്ടാർന്ന് എന്ന നോവലിലൂടെ  മുസ്ലിം സമുദായത്തിലെ അനാചാരങ്ങളെ  തുറന്ന് കാട്ടിയപ്പോളുണ്ടായ  എതിർപ്പ് പുസ്കെന്ന്  അവഗണിച്ചു. സമൂഹത്തിൽ നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന അഴുക്കുകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച് ശബ്ദങ്ങൾ എന്ന കഥ  എഴുതാനും അദ്ദേഹത്തിന് മടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
കുഞ്ചൻ നമ്പിയാർ  രാജ ശിക്ഷയെ   പോലും നിസ്സാരമാക്കി ആക്ഷേപഹാസ്യത്തിലൂടെ കൊട്ടാരത്തിലെ  അനീതികൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി പദ്യങ്ങൾ രചിച്ചു.
 ആഢ്യന്മാരുടെ  അബദ്ധ വായനയെ "കാട്  കാട്" എന്ന് വിളിച്ച് കൂവി  ആക്ഷേപിക്കാൻ തുഞ്ചന് ചങ്കൂറ്റമുണ്ടായിരുന്നു
ചരിത്രത്തിൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ വിധം നിർഭയരായാ ധാരാളം കലാകാരന്മാരെയും സാഹിത്യകാരന്മാരെയും കാണാൻ കഴിയും.
ഇപ്പോൾ എല്ലാം മാറി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.  സംഘടിതമായി തടിമിടുക്ക് കാട്ടിയപ്പോൾ തമിഴ് നാട്ടിലെ നോവലിസ്റ്റ്  തന്റെ സാഹിത്യപ്രവർത്തനം നിർത്തി വെക്കുന്നു എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ടി വന്നു.
റാണി പത്മിനിയെ പറ്റി സിനിമ എടുത്ത സജ്ഞയ് ലീലാ ബെൻസാലിക്ക് മുഖമടച്ച് അടി കിട്ടി,  സിനിമാ സെറ്റുകൾക്ക് കേടുപാടുകൾ ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്തു.കർണി സേനയാണ് അക്രമങ്ങൾ കാട്ടിയത്. ശ്രീരാം സേന, കർണി സേന, ഭീം സേന, ശിവസേന,  അങ്ങിനെ സേനകളാണ് നവഭാരതത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ തീരുമാനിക്കുന്നത്. ഇന്ത്യൻ മിലിട്ടറിക്ക് അഞ്ച് കോടി രൂപാ പിഴയായി കൊടുക്കാൻ  രാജ്താക്കറെ ഉത്തരവ് പുറപ്പെടുവിച്ച് കഴിഞ്ഞതിന് ശേഷമേ കരൺ ജോഹർക്ക് തന്റെ ചിത്രമായ ദിൽ ഹെ മുഷിക്കിൽ പ്രദർശനത്തിന് തയാറാക്കാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. പാക്കിസ്ഥാൻ നടിയെ അഭിനയിപ്പിച്ചതാണ് സേനാതലവനെ പ്രകോപിപ്പിച്ചത്
  ഇതാണ് നമ്മുടെ  പുണ്യഭൂമിയായ  ഭാരതത്തിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ. ഇവിടം നട്ടെല്ല്  ഊരി കളഞ്ഞവർ മാത്രമാണ്അവശേഷിച്ചിരിക്കുന്നത്.

Saturday, January 28, 2017

പതാജ്ഞലി ഉണ്ടോ ..പതാജ്ഞലീ....

പതാഞ്ജലി    ഉണ്ടോ ..പതാഞ്ജലി.

വീട്ടിൽ നിന്നും കിട്ടിയ ഉത്തരവ് നടപ്പിലാക്കുന്നതിനായി ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ കമ്പോളത്തിൽ  പതാഞ്ജലിയെ  തെരക്കി നടക്കുകയാണ്. പതഞ്ജലി ബിസ്കറ്റ്,  പതാഞ്ജലി ബിരിയാണി അരി, പതാഞ്ജലി ദന്ത ചൂർണം, ഗോതമ്പ്, എല്ലാം പതാഞ്ജലി മയം. ഇതെല്ലാം കടയിൽ നിന്ന് വാങ്ങി ഹാജരാക്കാനാണ് ഉത്തരവ്
റ്റി വി പരസ്യത്തിൽ  കാവി മുണ്ട് ഉടുത്ത്, മുടിയും താടിയും നീട്ടി വളർത്തി  ഒരു സന്യാസി വര്യൻ  മേൽപ്പറഞ്ഞ സാധനങ്ങളുടെ ഗുണഗണങ്ങളെ പറ്റി ശാന്തമായ സ്വരത്തിൽ  വിശദീകരിച്ച്  ആയവ ഉപയോഗിക്കാൻ  പ്രേക്ഷകരെ ഉപദേശിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുകയാണിപ്പോൾ..  ഇത്  കേൾക്കേണ്ട താമസം  ഞങ്ങളുടെ  അന്തർജനങ്ങൾ  ഉടൻ ഉത്തരവ് പുറപ്പെടുവിപ്പിക്കുകയായി. കൊണ്ട് വാ പതാഞ്ജലി .
 പ്രകൃതി ,  ആയുർവേദം,  നാട്ടറിവ്, സന്യാസി, പച്ചമരുന്ന് , നാടൻ ഊണ്  വീട്ടിലെ ഊണ്, എന്നൊക്കെ കേട്ടാൽ ഇപ്പോൾ മലയാളികൾ അവിടെ പാഞ്ഞെത്തിക്കഴിയും.
പണ്ട് കോം ബ്ലാൻ തുടങ്ങിയവയുടെ പരസ്യം കണ്ട് ആ ഉരുപ്പടികൾ  വാങ്ങി കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ഷർട്ട് ചെറുതായി വരുന്നോ കുട്ടി വലുതായി വരുന്നോ എന്ന്  സ്കെയിൽ വെച്ച് അളന്നവരാണ് നമ്മൾ.
മുഖ ലേപനത്തിന്റെ പരസ്യം  കണ്ട് ഞങ്ങളുടെകറുത്ത ഭാര്യമാർ അയൽ വക്കത്തെ വെളുത്ത ഭാര്യമാരെ പോലെ നിറം കിട്ടാൻ  കിലോ കണക്കിന്  ലൗലികൾ  മുഖത്ത് വാരിതേച്ച് നോക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ചർമ്മ സൗന്ദര്യം കിട്ടാൻ  സിനിമാ നടികൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന സോപ്പുകൾ ഞങ്ങൾ മാറി മാറി തേച്ച് കുളിക്കുക നിത്യ സംഭവമായി .
നമ്മുടെ ദൗർബല്യങ്ങൾ ഈ കുത്തക കമ്പനികൾക്ക് കാണാപാഠമാണ്. എവിടെ തൊട്ടാൽ നമ്മൾ മലർന്ന് വീഴു  മെന്ന് അവർ നല്ലവണ്ണം പഠിച്ചിരിക്കുന്നു. അവിടെ തൊട്ട് കൊണ്ടുള്ള  പരസ്യങ്ങൾ കോടി കണക്കിന് രൂപാ മുടക്കി മിനി സ്ക്രീനിലൂടെ നമ്മുടെ  വീടുകളുടെ അന്തപ്പുരങ്ങളിൽ  എത്തിച്ച്   നമ്മളെ കീഴടക്കി   നമ്മളെന്ന ഇരയെ തിന്നാൻ വലയും നെയ്ത് ചിലന്തിയെ പോലെ  കാത്തിരിക്കുകയാണവർ.
അല്ലെങ്കിൽ ഈ പതഞ്ജലി സന്യാസിക്ക് പഞ്ചാബിൽ ബിരിയാണി അരി വിതച്ച് കൊയ്യാൻ തക്കവിധം സംവിധാനം ഉണ്ടോ എന്ന് എപ്പോഴെങ്കിലും നമ്മൾ ചിന്തിക്കാത്തതെന്തേ?

Tuesday, January 24, 2017

ഇതാണ്ടാ.....ആശുപത്രി...

       ഇതാൻട്രാ....... ആശുപത്രി....

പൊന്നു എന്ന് ഞങ്ങൾ ഓമന പേരിട്ട് വിളിക്കുന്ന 13 വയസ്കാരനായ ഞങ്ങളുടെ അർഷദ് മോനെ  സ്കൂളീൽ ഏതോ കുട്ടി,   കുതികാൽ വെച്ച്  തറയിൽ വീഴ്ത്തിയെന്നറിഞ്ഞ് അവനെ സ്കൂളിൽ നിന്നും കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വന്നു.. മറ്റ് പഠന വിഷയങ്ങളോടൊപ്പം  കുതികാൽ വെക്കുന്നത് എങ്ങിനെയെന്ന്  സ്കൂളിൽ നിന്ന് പഠിച്ചാൽ  ഭാവിയിൽ രാഷ്ട്രീയക്കാരനാകാൻ സാധിക്കുമെന്നത് കൊണ്ടാകാം  ചില കുട്ടികൾ പൊന്നുവിനെ പോലെ മിണ്ടാ പ്രാണി കുട്ടികളെ തെരഞ്ഞ് പിടിച്ച്  ഇപ്രകാരം ഉപദ്രവിക്കുന്നതെന്ന് തോന്നുന്നു. ഏതായിലും പൊന്നുവിന്റെ കയ്യിൽ  കണ്ട നീര് കാരണത്താൽ  ആശുപത്രിയിൽ കാണിക്കാമെന്ന് കരുതി എക്സറേ എടുത്തതിൽ എല്ലിൽ പൊട്ടൽ ഉണ്ടായതായി കാണപ്പെട്ടപ്പോൾ സർക്കാർ വക താലൂക്ക് ആശുപത്രിയിലേക്ക് ഞങ്ങൾ അവനെയും കൊണ്ട് പാഞ്ഞു. ആദ്യ ചടങ്ങ് ഓ.പി. ടിക്കറ്റ് എടുക്കുക എന്ന ചടങ്ങിനായി  സ്ഥലത്തെത്തി നിരീക്ഷിച്ചതിൽ ഒരു നീലാംബരി കമ്പ്യൂട്ടറിന് മുമ്പിൽ ഇരുന്ന് തപ്പി പെറുക്കുന്നതാണ്  കണ്ടത്.. ധരിച്ചിരിക്കുന്ന വസ്ത്ര വർണത്തിൽ നിന്നും അറ്റൻഡർ ആകാൻ സാദ്ധ്യത ഉണ്ടെങ്കിലും  ആ ഗമയുടെ മുമ്പിൽ പഞ്ചപുശ്ചമടക്കി  പേരും വയസും സ്ഥലവും പറഞ്ഞ് കൊടുത്തു.  ഭാഗ്യത്തിന്  മറ്റാരും ഇല്ലാത്തതിനാൽ  കയ്യിൽ കിട്ടിയ ടിക്കറ്റുമായി  ഡോക്ടറെ തിരക്കി പാഞ്ഞ് കാറിൽ ഇരുന്നിരുന്ന  അദ്ദേഹത്തെ കണ്ട് പിടിച്ച് വിവരം പറഞ്ഞപ്പോൾ ഒട്ടും ഗമയില്ലാത്ത ആ നല്ലവനായ  മനുഷ്യൻ കാറിൽ നിന്നുമിറങ്ങി കൂടെ വന്ന് കുട്ടിയെ പരിശോധിച്ച്  പ്ലാസ്റ്റർ ഇടാനും ഗുളികകൾ തരാനും ടിക്കറ്റിൽ  എഴുതി  ടിക്കറ്റ് ഞങ്ങൾക്ക്    തിരികെ തന്നു. കമ്പൗണ്ടറദ്യം ആ ടിക്കറ്റ് നോക്കി പ്ലാസ്റ്ററിട്ടു  പിന്നീട് മെഡിക്കൽ സ്റ്റോറിൽ നിന്നും ടിക്കറ്റിൻ പ്രകാരം ഗുളികകളും വാങ്ങി തിരികെ വീട്ടിലെത്തി സമാധാനത്തിലിരുന്ന് ടിക്കറ്റിലൂടെ  ഞങ്ങൾ കണ്ണോടിച്ചപ്പോഴാണ്  ഭയങ്കരമായി  ഞെട്ടിയത്.  ടിക്കറ്റിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന പേര്  ശാന്തമ്മ  63 വയസ്. ഞങ്ങൾക്ക്  മുമ്പ് വന്ന ഏതോ ശാന്തമ്മയുടെ ടിക്കറ്റാണ്  നീലാംബരി കമ്പ്യൂട്ടർ പ്രിന്ററിൽ നിന്നും  കീറി ഞങ്ങൾക്ക് തന്നത്. ഡോക്ടർ നോക്കിയില്ല, പ്ലാസ്റ്ററിട്ട കമ്പൗണ്ടർ നോക്കിയില്ല, മെഡിക്കൽ സ്റ്റോർ കാർ നോക്കിയില്ല, .  ഇനി ഇത് ഏതോ ശാന്തമ്മയുടെ ഗുളികയും മരുന്നുമാണോ എന്ന് സംശയിച്ച്  ഗുളികയുടെ  പേര്  ഈ വിഷയത്തിൽ പരിചയമുള്ള ആൾക്കാരെ വിളിച്ചന്വേഷിച്ചതിൽ  പെയിൻ കില്ലറും, എല്ല് പൊട്ടുമ്പോൾ  കൊടുക്കുന്നതും മറ്റുമാണ്. അപ്പോൾ പേരിന് മാത്രമേ വ്യത്യാസമുള്ളൂ. അപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ പൊന്നുവിനെ ഇനി ശാന്തമ്മാ  എന്ന് വിളിക്കാമല്ലേ? സർക്കാർ സ്ഥാപനത്തിൽ നിന്നും തന്ന പേരല്ലേ ? അതും ആശുപത്രിയിൽ നിന്നും അവർ  പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ മാറ്റമില്ല . അത് തന്നെ  ...അപ്പോൾ..... മോനേ!..... ശാന്തമ്മേ!

Friday, January 20, 2017

ഒരു ബ്ലോഗ് മീറ്റിനായുള്ള ചർച്ചകൾ...

ബ്ലോഗ് മീറ്റിന്റെ  കാലം കഴിഞ്ഞുവോ  എന്ന് ചിന്തി ക്കാൻ തക്കവിധം  ഇപ്പോൾ ആ പരിപാടി എങ്ങും  നടത്തുന്നില്ല.  പഴയ പുലികളെല്ലാം അവരുടെ മാളത്തിൽ തന്നെ അലസരായി കഴിഞ്ഞ് കൂടുന്നു. ഇന്റർ നെറ്റിലെ പുതിയ തലമുറക്ക് ബ്ലോഗ് മീറ്റിന്റെ  അനുഭൂതി പറഞ്ഞറിവ് മാത്രം.  വ്യാപകമായ വിധം പ്രചരണം കൊടുത്ത്  നടത്തിയ മീറ്റുകൾക്ക് ശേഷം എന്ത് കൊണ്ടോ ആരും ഇപ്പോൾ  അതിനായി മുതിർന്ന് കാണാത്തതിനാലാണ് ഈ കുറിപ്പുകൾ. പണ്ടൊരിക്കൽ ഒരു ബ്ലോഗ് മീറ്റിന് ശേഷം ഞാൻ എന്റെ ബ്ലോഗിൽ ഇങ്ങിനെ എഴുതി.

           " ബ്ലോഗ് മീറ്റ് ഒരു വികാരമാണ്. അത് പറഞ്ഞ് മനസിലാക്കാനോ എഴുതി ഫലിപ്പിക്കാനോ പറ്റാത്ത ഒരു വികാരം. ഹൃദയത്തെ ഹൃദയം തിരിച്ചറിയുന്ന നിമിഷങ്ങൾ. അവിടെ ദേഷ്യമില്ല, അസൂയയില്ല, അസഹിഷ്ണതയില്ല, പകയില്ല, ചെറുപ്പ വലിപ്പമില്ല, പ്രായ വ്യത്യാസമില്ല, സ്നേഹം..സ്നേഹം..എന്ന ഒറ്റ വികാരം  മാത്രം.അതാണ് ബ്ലോഗ് മീറ്റിൽ  നിന്നും ലഭിക്കുന്നത്.എന്നുമെന്നും നില നിൽക്കുന്നത്. പിരിയാൻ നേരം ഇനി എന്ന് കാണും എന്ന് തൊണ്ട ഇടറി നമ്മെ കൊണ്ട് ചോദിപ്പിക്കുന്നത്…… "

പുതിയ നെറ്റ് വാസികൾക്ക് ഇതറിയില്ല, അത് കൊണ്ട് പഴയ പുലികളോടും പുതിയ കുഞ്ഞന്മാരും/കുഞ്ഞത്തികളോടും ഞാൻ ചോദിക്കട്ടെ  " കേരളത്തിൽ എല്ലാവരും എത്താൻ സാധിക്കുന്ന വിധം ഒരു സ്ഥലത്ത് നമുക്ക് നെറ്റ് വാസികൾക്ക് \ പഴയ ബൂലോക വാസികൾക്ക് ഒരു ദിവസം ഒരുമിച്ച് കൂടി കണ്ട് പിരിഞ്ഞൂടെ? "
ആരാണിതിന് മുൻ കയ്യെടുക്കുക. പ്രവാസികൾക്ക് കൂടി പങ്കെടുക്കാനാവുന്ന വിധം ഒരു ദിവസവും സ്ഥലവും ചർച്ചയിലൂടെ തീരുമാനിക്കാമല്ലോ.  ചങ്ങാതിമാരേ ചർച്ചയിലേക്ക് ഇറങ്ങി തിരിക്കുക.

Wednesday, January 18, 2017

കാട്ടിലെ തടി തേവരുടെ ആന...

പഴയ കാലത്തിൽ നിന്നും വിഭിന്നമായി ഇന്ന് താലൂക് ഹെഡ്  ആശുപത്രികൾ  അത്യന്ത ഗുരുതരമായ രോഗ ചികിൽസ ഒഴികെ  മറ്റുള്ള രോഗങ്ങൾ ചികിൽസിക്കാൻ തക്ക വിധം  സജ്ജമായ അവസ്ഥയിലാണ് .  എന്നിട്ട് പോലും പനിയും ചുമയുമൊഴികെ  മറ്റ്  ആകസ്മിക രോഗങ്ങൾക്കും ഗുരുതരമല്ലാത്ത അപകടങ്ങളുടെ ചികിൽസക്കും തയാറാകാതെ  അവിടത്തെ ഡോക്ടറന്മാർ രോഗികളെ ജില്ലാ ആശുപത്രിയിലേക്കും  മെഡിക്കൽ കോളേജ് ആശുപത്രിയിലേക്കും (അവരുടെ ഭാഷയിൽ സൗകര്യങ്ങൾ ഉള്ള പ്രൈവറ്റ് ആശുപത്രിയിലേക്കും) പറഞ്ഞ് വിടുന്ന ഒരു പ്രവണത ഇപ്പോൾ കണ്ട് വരുന്നു.ഒന്നുകിൽ പ്രൈവറ്റ് ആശുപത്രിയുമായി ഇവർക്ക് അവിഹിതമായ ധാരണയുണ്ട്. അല്ലെങ്കിൽ  ഒരു രോഗിയുടെയും റിസ്ക് ഏറ്റെടുക്കുവാൻ അവർ തയാറല്ല. പ്രാഥമിക ചികിൽസ നടത്തിയിട്ട് അവർ രോഗികളെ റഫർ ചെയ്ത് പറഞ്ഞ് വിടുന്നു. ഈ പ്രവണത  രോഗിക്ക് സാമ്പത്തിക ബാദ്ധ്യതയും തന്റെ രോഗത്തെ പറ്റി  അമിതമായ ഭയവും ഉളവാക്കുന്നു.   അർഹമായ കേസുകൾ റഫർ ചെയ്യുന്നതിൽ അപാകതയില്ല. പക്ഷേ  വീഴ്ചയിൽ കയ്യുടെ എല്ല് പൊട്ടിയ കേസുകൾ പോലും "നിങ്ങൾ പ്രൈവറ്റ് ആശുപത്രിയിലോ മെഡിക്കൽ കോളേജിലേക്കോ കൊണ്ട് പോകുക" എന്ന് പറഞ്ഞ് തള്ളി വിടുന്നത് ഒരു തരം ധിക്കാരം തന്നെയാണ്. കഴിഞ്ഞ ദിവസം എന്റെ ബന്ധത്തിൽ പെട്ട ഒരു പയ്യൻ  ബൈക്കിൽ നിന്നും വീണ്  കൈക്ക് പരിക്ക് പറ്റി പുനലൂർ താലൂക്ക് ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ട് പോയി. നല്ല നിലയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന താലൂക്ക് ആശുപത്രിയെന്ന് ഇപ്പോൾ ഖ്യാതി നേടിയിട്ടുള്ള ഈ ചികിൽസാലയത്തിൽ പയ്യനെ പ്രാഥമിക പരിശോധന നടത്തിയിട്ട്  ഡ്യൂട്ടി ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു ഒന്നുകിൽ മെഡിക്കൽ കോളേജിലോ  അല്ലെങ്കിൽ പ്രൈവറ്റ്  ആശുപത്രിയിലോ  കൊ ണ്ട് പോകാൻ. കൈക്ക് പൊട്ടൽ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട് ഓപറേഷ്ൻ വേണ്ടി വരും  അതിനുള്ള  സൗകര്യം ആ ചികിൽസാലയത്തിൽ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാണ് ഇപ്രകാരം റഫർ ചെയ്യുന്നതെന്ന് ആ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു.! കുട്ടിയെ പുനലൂർ തന്നെയുള്ള  ഒരു സാധാരണ സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ട് പോയി.  അവിടത്തെ എല്ല് രോഗ വിദഗ്ദൻ  കൈ എക്സറേ എടുത്ത്  പ്ലാസ്റ്ററിട്ട് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ മൂന്ന് നാല് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഓപറേഷൻ ചെയ്ത് കമ്പി ഇടുകയോ മറ്റോ ചെയ്യാം എന്ന് പറഞ്ഞു. ഒരു സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിലെ ചികിൽസകൻ  ചികിൽസിക്കാൻ  തയാറായ ഒരു കേസ് സർക്കാർ ആശുപത്രിയിലെ ഡോക്ടർക്ക് കഴിയാത്തത് മുകളിൽ    പറഞ്ഞ കാരണത്താൽ തന്നെയാണ്. ജീവന്റെ പ്രശ്നമാകുമ്പോൾ രോഗി ഡോക്ടർ പറയുന്നത് അനുസരിക്കുമെന്ന  ഡോക്ടറന്മാരുടെ
 വിശ്വാസമാണ് അവരെ കൊണ്ട് ഇങ്ങിനെ പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ പ്രേരകമാകുന്നത്. പനി മാത്രം ചികിൽസിക്കാനും കുറേ ആന്റീ ബയോട്ടിക്സ് എഴുതാനും മാത്രമാണ് ഇവരെ സർക്കാർ ആശുപത്രിയിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നതെങ്കിൽ ആ ചികിൽസക്ക് ഏതെങ്കിലും കണിയാൻ വൈദ്യന്റടുത്ത് പോയാൽ മതിയല്ലോ ഇവരുടെ സേവനം ആവശ്യമില്ലല്ലോ. താലൂക്ക് ആശുപത്രിയിലെ ഡോക്ടറന്മാരുടെ സർവീസിനേക്കാളും പരിചയം കുറവുള്ള ഹൗസ് സർജന്മാരും പി.ജി. വിദ്യാർത്ഥികളുമാണ് രാത്രിയിലും പകലും മെഡിക്കൽ കോളേജ് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്. അവിടെ അവരെ നയിക്കാനും പറഞ്ഞ് കൊടുക്കാനും പരിചയ സമ്പന്നരായ സീനിയർ ഡോക്ടറന്മാർ ഉണ്ടെന്നാണ് മറുപടിയെങ്കിൽ  ഇവിടെയും തഴക്കവും പഴക്കവുമുള്ള ഡോക്ടറന്മാർ താലൂക്കാശുപത്രിയിലുണ്ട്, പക്ഷേ അവർ വീട്ടിൽ സ്വകാര്യ ചികിൽസയിലായിരിക്കുമെന്ന് മാത്രം. ഓ.പി.യിൽ പഴക്കം വന്ന ഒരു ഡോക്ടർ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇപ്രകാരം റഫർ ചെയ്യുന്ന പകുതി കേസുകളെങ്കിലും  താലൂക്ക് ആശുപത്രിയിൽ കൈകാര്യം ചെയ്യുവാനും പൊതുജനങ്ങൾക്ക്  പ്രയാസം ഉണ്ടാകാതെ സൂക്ഷിക്കാനും സാധിക്കും.
ഇതെല്ലാം ആര് ശ്രദ്ധിക്കാൻ: കാട്ടിലെ തടി തേവരുടെ ആന വലിയോ വലി അത്രമാത്രം.

Monday, January 16, 2017

പൂമാനം

പൂ മാനം പൂത്തുലഞ്ഞേയ്

കയ്യിൽ പൂക്കൂടയുമായി സുന്ദരിയായ ജനുവരി  നൃത്തം തുടരുന്നു.
എവിടെ തിരിഞ്ഞൊന്ന് നോക്കിയാലും അവിടെല്ലാം പൂത്ത മരങ്ങ്ങ്ങൾ മാത്രമെന്ന് ചങ്ങമ്പുഴ പാടിയത്  വെറുതെയല്ല.  പ്രഭാതത്തിലെ തണുപ്പും മന്ദസമീരനും തെളിഞ്ഞ വെയിലും നീലാകാശവും എല്ലാം കൂടി  വ്അല്ലാത്ത അനുഭൂതി.

Sunday, January 15, 2017

ധൈര്യമുണ്ടോ നടപടി എടുക്കാൻ

നിങ്ങൾക്ക് ധൈര്യമുണ്ടോ ഭരണക്കാരേ! ഈ കാര്യത്തിൽ നടപടി എടുക്കാൻ....

ഏനാത്ത് പാലം.  ഈ പാലം  കേരളത്തിൽ നാഷണൽ ഹൈവേക്ക് തുല്യമായ  എം.സി. റോഡിൽ    അതായത് അങ്കമാലി മുതൽ തിരുവനന്തപുരം വരെയുള്ള റോഡിലെ  കല്ലട ആറിന്  കുറുകെയുള്ള സുപ്രധാന    പാലമാണ്. 93 വർഷങ്ങൾ നിലനിന്നതും ബ്രിട്ടീഷ്കാർ നിർമ്മിച്ചതുമായ പഴയ പാലം പൊളിച്ച് പകരം  19 കൊല്ലങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്  തൽസ്ഥാനത്ത് പണിത പാലം കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഉടനടിയൊന്നും  കേടുപാടുകൾ തീർക്കാനാവാത്ത വിധം തകർച്ചയിലായി . തൽഫലമായി ഇത് വഴിയുള്ള  ഗതാഗതം നിരോധിക്കുകയും  വടക്ക് നിന്നും തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് ഈ റോഡിൽ കൂടി വരുന്നവർ മണിക്കൂറുകൾ എടുത്ത് കിലോമീറ്ററുകൾ ചുറ്റിക്കറങ്ങിയാണ് കൊട്ടാരക്കരയെത്തി തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് പോകുന്നത്. കോടികൾ മുടക്കി നിർമ്മിച്ച പാലം  19 വർഷം പോലും നില നില നിന്നില്ലാ എന്നത് പാലം പണിയിലെ അഴിമതിയെ വ്യക്തമാക്കി തരുന്നു. കരാറുകാരനും മരാമത്ത് ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഭരണക്കാരും  പാലം ഫണ്ടിൽ കയ്യിട്ട് വാരി പണി  തോന്നിയത് പോലെ ചെയ്തതിനാലാണ് പാലത്തിന്റെ ആയുസ്സ് കേവലം വർഷങ്ങൾ മാത്രമായി ചുരുങ്ങിയത്.  ഭയങ്കര ശബ്ദത്തോടെ പാലത്തിന്റെ തൂൺ  ഇരുത്തിയപ്പോൾ നാട്ടുകാർ ഓടിക്കൂടി വാഹനങ്ങൾ തടഞ്ഞതിനാൽ    ഭാഗ്യത്തിന് വാഹനങ്ങൾ ആറ്റിൽ പതിച്ചില്ല.
ഇന്നലെ പാലത്തിന്റെ സുരക്ഷയും കേട് പാടുകൾ പരിഹരിക്കലും നിരീക്ഷിക്കാനായി എത്തിയ അതി വിദഗ്ദൻ  പറഞ്ഞത്  പാലം സഞ്ചാരയോഗ്യമല്ലെന്നും അതിയായ മണലൂറ്റ് കൊണ്ടാണ് തൂണുകൾ ഇരുത്തിയതെന്നുമാണ്.
വലിയ വലിയ അതി വിദഗ്ദർ പറഞ്ഞാൽ  പിന്നെ ആ വാക്കുകൾക്ക് എതിർ വാക്കില്ല. പക്ഷേ നാട്ടുകാർക്ക് അറിയാം പാലം പണി  ആരംഭിച്ച കാലം മുതൽ നടന്ന അഴിമതിയും ഉത്തരവാദിത്വമില്ലായ്കയും. ഇത്രയും വർഷം നില നിന്നത് തന്നെ ഭാഗ്യമെന്നാണ് അന്ന് പാലം പണിക്കുണ്ടായിരുന്ന ജോലിക്കാർ പറയുന്നത്. അവിടെ മണൽ വാരൽ നിർത്തിയിട്ട്  വർഷങ്ങളായി. പഞ്ചായത്ത് മണൽ വാരൽ പാസ്  വിതരണം നിർത്തുകയും അനധികൃത  മണൽ കയറ്റിയാൽ ലക്ഷങ്ങൾ വില പിടിപ്പുള്ള ലോറി പിടിച്ചെടുത്താലുള്ള ഭീമമായ നഷ്ടവും കണക്കിലെടുത്ത് ലോറികൾ വരാതിരിക്കുകയും ചെയ്തതോടെ മണൽ വാരൽ ഒരു പഴയ ഓർമ്മയായി മാറിയ അവസ്ഥയിലാണ് വിദഗ്ദൻ പറയുന്നത് മണൽ ഊറ്റൽ കൊണ്ടാണ് പാലത്തിന് കേട് പടുകൾ സംഭവിച്ചതെന്ന് .
അല്ല..തീർച്ചയായും അല്ല.  ഇത് പാലം പണിയിലെ  തകരാറ് കൊണ്ട് തന്നെയാണ്. വൻ അഴിമതി നടന്നതിന്റെ  ദുരന്ത ഫലം  മാത്രമാണിത്.
അത് കൊണ്ട് ഈ അഴിമതി അന്വേഷണ വിധേയമാക്കണം. 19 വർഷം അത്രയും വലിയ കാലമല്ല.  കൊലപ്പുള്ളിയായ സുകുമാരക്കുറുപ്പിനെ കയ്യിൽ കിട്ടിയാൽ കൊല്ലം ഏറെ കഴിഞ്ഞല്ലോ എന്നും പറഞ്ഞ് വെറുതെ വിടുമോ? അത് പോലെ തന്നെയാണിതും. എന്തെങ്കിലും ദുരന്തം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലോ?
അതിനാൽ  പാലം പണിയിലെ അപാകതയെ കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ച് നടപടി എടുക്കാൻ ഭരണക്കാർ ധൈര്യം കാട്ടണം. ഇപ്പോഴും ഇതേ പോലെ പണി ഒപ്പിക്കുന്നവർക്ക് ഒരു താക്കീതെങ്കിലുമാകുമല്ലോ!

Friday, January 6, 2017

നഷ്ട പ്രാതപത്തിന്റെ ബാക്കി പത്രം.

ആലപ്പുഴയിൽ പോയാൽ എന്റെ ബാല്യ കൗമാര  കാലഘട്ടത്തിലെ  അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്ന ഈ പാലം കാണാതെ പോവില്ല.  നഷ്ട പ്രതാപത്തിന്റെ  പ്രതീകം പോലെ നാശോന്മുഖമായി  ഇപ്പോൾ അവശേഷിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ അസ്തിപഞ്ജരവും കാലത്തിന്റെ തേരോട്ടത്തിൽ  പൊടിഞ്ഞ് പോകും.  പക്ഷേ ഞങ്ങളുടെ തലമുറയുടെ ദീപ്ത സ്മരണയിൽ ഈ പാലം എന്നും കത്തി നിൽക്കുക തന്നെ ചെയ്യും.